Uzasadnienie
W. T. (dalej też jako skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika K. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2012 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej w dniu 23 stycznia 2012 r. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wykazanie, iż pełnomocnik należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do podpisania skargi, ewentualnie, w przypadku gdy nie spełnia on ww. przesłanek, do podpisania skargi przez skarżącego.
Przedmiotowe wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 stycznia2012 r.
W dniu 30 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) zostało nadane na adres tutejszego Sądu stosowne pełnomocnictwo, udzielone i podpisane przez skarżącego, w którym wskazano ponadto, iż K. K. jest pracodawcą W. T..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
Jednocześnie w myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, nie podpisał wniesionej skargi, jak również nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa, a nadto nie udokumentował, iż spełnia przesłanki wymienione w art. 35 p.p.s.a. W związku z powyższym został wezwany do uzupełnienia braków formalnych w tym zakresie, w tym alternatywnie do podpisania skargi przez samego skarżącego.
W zakreślonym terminie do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo podpisane przez skarżącego, jednak jak wynika z jego treści, K. K. nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., bowiem jest pracodawcą skarżącego.
Dodać również należy, iż pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do podpisania skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, z których pierwszym był dzień 27 stycznia 2012 r. a ostatnim 2 lutego 2012 r. Do dnia dzisiejszego wezwanie w tym zakresie nie zostało wykonane.
Jednocześnie, pismo Sądu z dnia 23 stycznia 2012 r. zawierało alternatywne wezwanie do osobistego podpisania skargi przez skarżącego w przypadku, gdy ustanowiony pełnomocnik nie spełnia wymogów z art. 35 p.p.s.a. W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał skargi.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 §1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego niż odrzucenie skargi środka (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1337/04).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem we wskazanym powyżej terminie pełnomocnik skarżącego nie podpisał wniesionej skargi, nadto nie należy on do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., jak również alternatywnie sam skarżący nie złożył podpisu pod skargą z dnia 2 grudnia 2011 r.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki
Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.