Uzasadnienie
W dniu 7 kwietnia 2006 r. skarżąca spółka W. K. i Z. B. "A." G. i W. Sp. j. z siedzibą w Ł., reprezentowana przez pełnomocnika rzecznika patentowego J. F., wniosła za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy.
W skardze z dnia 10 marca 2006 r. strona skarżąca wskazała, że zaskarżoną decyzją jest decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2005 r. stwierdzająca wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego R-102695.
W piśmie z dnia 6 września 2006 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP oznaczonej [...], wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie o sygnaturze VI SA/Wa 891/06 i jednocześnie wniósł o zwrot uiszczonego wpisu.
W związku z tym, że w aktach administracyjnych sprawy nie było decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2005 r., pismem z dnia 14 września 2006 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do wyjaśnienia, czy w treści skargi doszło do pomyłki odnośnie daty wydania zaskarżonej decyzji, czy też w niniejszej sprawie została wydana w dniu [...] maja 2005 r. inna decyzja stwierdzająca wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego [...]. Jednocześnie Sąd poinformował stronę skarżącą, że w przypadku niewykonania powyższego wezwania w terminie 7 dni, Sąd uzna, iż skarga została wniesiona na znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2005 r. Nr [...], gdyż odpowiada ona przedmiotowi wskazanej w skardze decyzji z dnia [...] maja 2005 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pismo z dnia 25 września 2006 r. w którym wskazał, że pismem z dnia 6 września 2006 r. strona skarżąca wycofała skargę, a zatem wykonanie wezwania Sądu nie jest konieczne, gdyż skarga nie będzie rozpatrywana.
W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga z dnia 10 marca 2006 r. została wniesiona na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Urząd patentowy RP wydał decyzję z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w której stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy [...]. W ww. decyzji strona skarżąca została pouczona, iż od tej decyzji stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Urząd Patentowy RP w terminie 2 miesięcy od dnia jej doręczenia.
W zakreślonym terminie strona skarżąca nie wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz wniosła skargę na przedmiotowy akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie skargi nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności.
W myśl art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.