Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2016 r. K.K. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na rzeczoznawcę majątkowego K.K. kary dyscyplinarnej w postaci nagany.
Powyższa decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju została doręczona stronie skarżącej w dniu 28 kwietnia 2016 r.
W dniu 8 maja 2015 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozparzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją.
W wyniku rozpoznania wniosku strony skarżącej Minister Infrastruktury i Rozwoju w dniu [...] listopada 2015 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r.
Zarządzeniem z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt VI KO 75/16, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - wniesionej do Sądu skargi poprzez wskazanie, czy strona skarży decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], czy też decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], pod rygorem przyjęcia, w razie braku informacji ze strony skarżącego, że przedmiotem wspomnianej skargi jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2015 r. - zgodnie z brzmieniem skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej - zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. - w dniu 18 kwietnia 2016 r. (vide: zarządzenie z dnia 18 kwietnia 2016 r. - k. 9 akt sądowych).
Skarżący nie wykonał powyższego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Nie ulega wątpliwości, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, albowiem sąd administracyjny nie jest organem odwoławczym. Jak wynika z powyższego strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega zaś ostateczne rozstrzygnięcie organu wydane na skutek rozpoznania środka odwoławczego.
W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 k.p.a., co oznacza, że zaskarżeniu podlega decyzja wydana przez organ drugiej instancji w wyniku rozpoznania odwołania złożonego od decyzji organu pierwszej instancji.
Z treści złożonej w niniejszej sprawie skargi wynika bezsprzecznie, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2015 r., a więc decyzja organu wydana w pierwszej instancji.
Wobec powyższego, uznać należy, iż złożenie powyższej skargi do sądu administracyjnego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest uprawniony do rozpatrywania skarg na decyzje organów administracji publicznej wydane w pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - odrzucił skargę z uwagi na jej niedopuszczalność.