Uzasadnienie
E. K. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa. Do skargi dołączyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez E. K. dokumentów wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z dorosłym synem i małoletnią córką. Skarżąca pobiera świadczenie rentowe w wysokości 742,67 zł brutto miesięcznie oraz korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej, pobierając świadczenie pieniężne na opłacenie światła, gazu, środków czystości oraz żywności [...]. Syn skarżącej posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku [...].
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W sytuacji, gdy skarżąca pobiera świadczenie rentowe w wysokości 742,67 zł brutto miesięcznie, korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej i pobiera świadczenie pieniężne na opłacenie światła, gazu, środków czystości oraz żywności, ma na utrzymaniu dwoje dzieci, w tym bezrobotnego syna, w ocenie rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów utrzymania.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.