Uzasadnienie
U. w [...] (reprezentowany przez radcę prawnego J. M.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania przez I. M. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy na wstępie zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Taki pogląd ugruntowany został w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W postanowieniu z 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA"; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej NSA na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Natomiast w postanowieniu z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12, NSA wskazał, iż problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania), jak np. nałożenie stosowną decyzją zobowiązania pieniężnego. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Skoro taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bezzasadne.
Brak przesłanki "wykonalności" zaskarżonej decyzji powoduje, że nie ma potrzeby czynienia ustaleń w zakresie obowiązku strony skarżącej do przedstawienia w sposób przekonywujący i pełny okoliczności, przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Jednocześnie Sąd wskazuje, iż kwestia prawidłowości wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego będzie przedmiotem badania na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.
Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.