Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 roku nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 134 w związku z art. 64 § 2 kpa stwierdził niedopuszczalność do wniesienia odwołania.
Zaskarżone postanowienie zapadło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne:
Decyzją z dnia [...] września 2005 roku nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na I., S. karę pieniężną w wysokości 11500.00 złotych. Powyższa decyzja została doręczona stronie listem poleconym 22 września 2005 roku, co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru doręczenia decyzji.
Pismem z dnia 20 września 2005 roku strona wniosła odwołanie od decyzji.
Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 roku, albowiem zostało ono złożone od decyzji, która nie została stronie doręczona, a więc nie weszła do obrotu prawnego.
W złożonej na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 roku skardze, I., S. podnosi przede wszystkim zarzuty merytoryczne przeciwko decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 roku. Podkreśla także, że postąpił według zaleceń S. C. Po uiszczeniu kary wystąpił z odwołaniem.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 tego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, stosownie do stanu faktycznego i prawnego z daty podjęcia tych aktów lub czynności, nie zaś według kryteriów słusznościowych czy celowościowych.
Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad sąd uznał skargę za zasadną.
Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził niedopuszczalność odwołania, albowiem zostało ono wniesione w dniu 20 września 2005 roku, a więc przed doręczeniem decyzji.
Tymczasem z akt administracyjnych wynika, iż doręczenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 roku listem poleconym było drugim doręczeniem przedmiotowej decyzji.
[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w piśmie z dnia 5 października 2005 roku twierdzi, iż decyzja została doręczona w dniu kontroli, która miała miejsce w dniu [...] września 2005 roku. Odwołanie strona złożyła osobiście w dniu 20 września 2005 roku. Zostało ono następnie uzupełnione tłumaczeniem konsularnym. Niezależnie od tego doręczenia decyzja została wysłana stronie listem poleconym, czego dowodzi zwrotne poświadczenie odbioru poleconej przesyłki.
O tym, że decyzja została doręczona w dniu kontroli dowodzą także twierdzenia samego skarżącego. W odwołaniu skarżący powołuje się on na numer decyzji, którego przecież by nie znał, gdyby decyzji nie otrzymał. Protokół kontroli oznaczony jest bowiem innym numerem, a doręczenie decyzji listem poleconym nastąpiło już po złożeniu odwołania. Wprawdzie w dniu kontroli decyzja nie została doręczone samej stronie, ale dotarła ona do niej, skoro strona złożyła odwołanie.
Główny Inspektor Transportu Drogowego nie odniósł się w żaden sposób do powyższych okoliczności mimo, iż potwierdzają je akta postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 110 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Pisma, w tym decyzje organ doręcza za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy, o czym stanowi art. 39 kpa. Potwierdzenie doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności.
W przedmiotowej sprawie brak pokwitowania na piśmie odbioru decyzji przez stronę w dniu kontroli. Jednakże z faktu, iż strona nie kwestionuje doręczenia decyzji w dniu kontroli można wnioskować, iż doręczenie decyzji miało w istocie, w tym czasie miejsce. Gdyby strona nie otrzymała decyzji, nie byłoby też podstaw do zapłaty nałożonej kary. To decyzji, a nie protokołowi nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Strona nie może też ponosić ujemnych konsekwencji nieprawidłowych działań organu administracji.
Wobec doręczenia decyzji w dniu kontroli należało przyjąć, iż strona zadośćuczyniła wymogowi z art. 129 § 2 kpa i wniosła odwołanie w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1) c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w wyroku.
W przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.