Uzasadnienie
Skarżący – P. S., w terminie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej GITD), którą nałożono na niego karę pieniężną za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej w pełnej wysokości. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na jego trudną sytuację finansową i dotkliwą kwotę kary pieniężnej.
GITD w odpowiedzi na skargę stwierdził, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wobec tego, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony, a nadto sytuacja finansowa skarżącego, na którą się powołał, nie była udokumentowana, Sąd wezwał go do wskazania w terminie 7 dni okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ponadto do przedłożenia dokumentów świadczących o wysokości jego dochodów i wydatków (wyciągi z posiadanych rachunków bankowych za okres ostatnich trzech miesięcy, zeznanie podatkowe za 2012 rok, kopie faktur za: gaz, prąd, telefon, czynsz ect.) oraz do wskazania osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym oraz na jego utrzymaniu.
Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego o treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej p.p.s.a. i wezwał do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 11 lipca 2013 r. (z.p.o. k. 42 akt), a dnia 18 lipca 2013 r. skarżący uiścił należny wpis od skargi (k. 41 akt).
Nadto Sąd stwierdza, że z informacji uzyskanych od organu wynika, że przedmiotowa kara pieniężna nie została przez skarżącego uiszczona (k. 43 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ów stanowi również, że odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jednocześnie należy podnieść, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści cytowanego powyżej przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Należy przy tym zauważyć, że to po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa zatem na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Przechodząc do niniejszej sprawy Sąd zauważa, że skarżący w skardze w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie poparł go dowodami na okoliczność podnoszonej przez siebie trudnej sytuacji finansowej. Wobec nie wykazania przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wezwał skarżącego do podania okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ponadto do przedłożenia dokumentów świadczących o wysokości jego dochodów i wydatków (wyciągi z posiadanych rachunków bankowych za okres ostatnich trzech miesięcy, zeznanie podatkowe za 2012 rok, kopie faktur za: gaz, prąd, telefon, czynsz ect.) oraz do wskazania osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym oraz na jego utrzymaniu. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 11 lipca 2013 r. i miał on 7 dni na jego wykonanie. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej skarżący nie nadesłał żądanych dokumentów i informacji.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie nie ma przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący - pomimo wezwania, nie uprawdopodobnił zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem skargi jest kara pieniężna. Sąd uznał zatem, że owa kara, jako świadczenie pieniężne, będzie mogła być bez większych trudności zwrócona w przypadku ewentualnego uchylenia decyzji. Wobec tego Sąd stanął na stanowisku, że w odniesieniu do przedmiotu zaskarżenia nie można mówić o trudnych do odwrócenia skutkach. W kwestii drugiej przesłanki - zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, Sąd stwierdził, że nie ma możliwości jej zbadania, gdyż samo powołanie się przez skarżącego na trudną sytuację finansową, bez przedłożenia stosownych dokumentów, nie jest wystarczające do stwierdzenia zaistnienia tej przesłanki.
Reasumując Sąd stwierdza, że odwołanie się przez skarżącego do trudnej sytuacji finansowej, bez jednoczesnego udokumentowania tej okoliczności pozbawiło go możliwości oceny czy w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie nie zostało zatem dowiedzione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, które warunkowałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.