Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 2007 r. Komendant Główny Policji wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił M. B. wydania licencji pracownika zabezpieczenia technicznego drugiego stopnia. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 6 grudnia 2007 r. Odbiór kwitował osobiście skarżący.
W dniu 27 marca 2008 r. skarżący złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W dniu 4 kwietnia 2008 r. skarga i wniosek o przywrócenie terminu zostały przesłane do organu, a następnie w dniu 30 kwietnia 2008 r. zwrócone z odpowiedzią na skargę, na wniosek o przywrócenie terminu i z aktami administracyjnymi.
We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, że decyzję doręczono jego ojcu w dniu 30 listopada 2007 r., zaś skarżący otrzymał tę przesyłkę i otworzył w dniu 24 marca 2008 r. Skarżący podniósł okoliczność choroby nowotworowej swojej matki, potrzebę skomplikowanej terapii i wiążących się z tym wyjazdów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W pierwszej kolejności należy zbadać czy wniosek spełnia ustawowe wymogi formalne, aby móc następnie ocenić czy brak winy został uprawdopodobniony. W niniejszej sprawie skarżący jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył skargę - a więc dokonał czynności, której terminowi uchybił (art. 87 § 4 p.p.s.a.), jednak w ocenie Sądu nie zachował ustawowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak podał skarżący, przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję otworzył w dniu 24 marca 2008 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 4 kwietnia 2008 r. Zgodnie bowiem z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
W związku z tym za datę nadania wniosku przyjąć należy dzień, w którym przesyłka została przez tutejszy Sąd skierowana na adres organu (4 kwietnia 2008 r.). Zdaniem Sądu za początek biegu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku należy przyjąć 24 marca 2008 r., który to dzień skarżący wskazał jako datę, w której otworzył on przesyłkę, zawierającą zaskarżoną decyzję organu, a więc w tym dniu ustąpiła przyczyna uchybienia terminu w postaci niemożności zajęcia się sprawami innymi niż poważna choroba matki skarżącego. Niewątpliwie więc przekroczony został siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., a który minął z dniem 31 marca 2008 r.
Niezależnie od powyższego, w świetle treści zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, trzeba zauważyć, że zaskarżona decyzja nie została odebrana przez ojca skarżącego A. B., jak to podał skarżący. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nadesłanym wraz z aktami administracyjnymi doręczający zaznaczył, iż przesyłka wydana została adresatowi osobiście, a na nadesłanym przez organ duplikacie widnieje czytelny podpis (imię i nazwisko) skarżącego, jednak okoliczność ta podlegałaby ocenie w razie merytorycznego rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu.
Natomiast, odnosząc się do okoliczności wskazanej we wniosku skarżącego, iż podjął czynności związane z niniejszą sprawą w dniu 24 marca 2008 r. (otworzył kopertę z decyzją), należy rzeczywiście przyjąć, że tego dnia ustała przyczyna uchybienia terminu. W związku z tym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nadany do organu w dniu 4 kwietnia 2008 r. podlega odrzuceniu jako spóźniony. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.