Uzasadnienie
Skarżąca Spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu - skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Sąd pismem z 7 lipca 2020 r. (k. 49 i 52) przesłał skarżącej odpisy zarządzeń z 25 czerwca 2020 r., którym wezwano ją do uzupełnienia braku fiskalnego ww. skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która złożyła podpis elektroniczny pod skargą z 13 marca 2020 r. wniesioną w imieniu skarżącej spółki oraz nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki - w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. odpisów zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania przesłano skarżącej spółce w formie dokumentu elektronicznego 7 lipca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a.). Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w formie dokumentu elektronicznego w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Naruszenie powyższych obowiązków powoduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi, rodzaj rygoru ustawodawca określił jednoznacznie w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - jako jej odrzucenie.
Tym samym rygorem zostało, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. obwarowane terminowe uiszczenie wpisu.
W niniejszej sprawie skarżąca spółka, z którą Sąd prowadzi korespondencję drogą elektroniczną – wobec wniesienia w ten sposób skargi - została wezwana do uzupełnienie wskazanych w części historycznej barków skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego.
Zgodnie z art. 74a p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu;
2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 1); w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6); w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 7).
Pomimo dwukrotnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki (dokumentu) (w dniach 7 lipca i 15 lipca 2020 r.), nie została ona odebrana, co skutkowało uznaniem wezwań za doręczone w dniu 22 lipca 2020 r. – zgodnie z art. 74a § 7 p.p.s.a. (vide: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia – k. 54). W zaistniałej sytuacji termin uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upływał w dniu 29 lipca 2020 r. i do tej daty nie zostały one uzupełnione.
Sąd, mając na względzie dokonane ustalenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.