Uzasadnienie
Skarżący, U. w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2018 r. nr [...] w sprawie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego J. P. z tytułu wykonywania umów o świadczenie usług zawartych ze skarżącym jako płatnikiem składek.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (v. postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1377/11, LEX nr 1103057).
W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 804/11, cebois.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja stwierdzająca istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Zatem ze względu na swój charakter, potwierdzający jedynie istnienie określonego stanu zaskarżona decyzja nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają (v. postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II GSK 1927/12, cebois.nsa.gov.pl). Decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.