Uzasadnienie
T. B. – skarżąca w niniejszej sprawie, w dniu 15 marca 2017 r. wniosła za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej GITD) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie tego organu z [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jak wynika z akt sprawy, powyższe postanowienie nie zostało odebrane osobiście przez skarżącą, lecz uznane za doręczone w trybie art. 44 § 4 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w ramach tzw. fikcji doręczenia w ten sposób, że w dniu 14 marca 2017 r. przesyłkę zawierającą ww. postanowienie pozostawiono na okres 14 dni w urzędzie pocztowym w [...], o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.
W myśl art. 44 § 4 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej "Kpa."), doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na który pozostawiono przesyłkę na poczcie. Wobec tego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 28 marca 2017 r.
Badając dopuszczalność wniesionej skargi stwierdzić należy, że w świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie, o czym była mowa powyżej, korespondencję zawierającą postanowienie doręczono skarżącej w ramach fikcji doręczenia w dniu 28 marca 2017 r., po jej dwukrotnym awizowaniu w dniach 14 i 22 marca 2017 r. (por. koperta w aktach administracyjnych), zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął swój bieg z dniem 29 marca 2017 r. Tymczasem, w niniejszej sprawie skarga została nadana w dniu 15 marca 2017 r. (por. koperta w aktach sprawy, karta nr 3 akt sądowych), a więc przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia.
Wobec powyższego wniesioną w niniejszej sprawie skargę uznać należy za przedwczesną i w tym rozumieniu niedopuszczalną. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym postanowiono, jak w sentencji.