Uzasadnienie
W dniu 15 maja 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Z. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
W odpowiedzi na skargę nadesłanej przez organ wniesiono o odrzucenie skargi z uwagi na jej złożenie po terminie. Jak wynika z akt sprawy decyzja ta została wysłana do skarżącej, jednakże z powodu nieobecności adresata w dniu 7 lutego 2011 r. pozostawiono awizo, a przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni w urzędzie pocztowym. Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 14 lutego 2011 r. Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie została ona zwrócona do organu.
W dniu 27 lutego 2012 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę na decyzję wnosi się w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia skarżącemu. Moment doręczenia decyzji należy ustalić biorąc pod uwagę regulacje zawarte w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej: k.p.a.
W rozpoznawanej sprawie decyzja została wysłana na adres zamieszkania skarżącej, jednakże z powodu nieobecności adresata przesyłka została pozostawiona na okres 14 dni w urzędzie pocztowym, po wcześniejszym jej awizowaniu. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 14 lutego 2011 r. Taki sposób doręczenia został uregulowany w art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 k.p.a. (np. bezpośrednio adresatowi w mieszkaniu) i art. 43 k.p.a. (np. dorosłemu domownikowi) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w powyżej wskazanym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu do odbioru pisma, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 3 i 4 k.p.a.).
Ponieważ zaskarżona decyzja została pozostawiona w urzędzie pocztowym w dniu 7 lutego 2011 r. i pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki nie została podjęta przez skarżącą, to należy uznać, że decyzja została skutecznie skarżącej doręczona w dniu 21 lutego 2011 r. i od tej daty zaczął biec 30-dniowy termin na wniesienie skargi do sądu. Na marginesie należy zauważyć, że adresat może odebrać pismo po upływie określonego w k.p.a. 14-dniowego terminu do odbioru pisma pozostawionego w urzędzie pocztowym, jednakże dzień faktycznego odbioru pisma po tym terminie nie będzie dla niego datą doręczenia (G. Łaszczyca [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2007, t. 1, s. 439).
W tej sytuacji termin do wniesienia skargi na decyzję upłynął w dniu 23 marca 2011 r., natomiast skarżąca wniosła skargę dopiero 27 lutego 2012 r. Ponieważ skarga została wniesiona po terminie, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.