Uzasadnienie
Skarżący – R. M., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z 26 listopada 2019 r. (k.
25) Sąd odrzucił wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w uwagi na upływ ponad roku od doręczenia skarżonej decyzji oraz niewystąpienie w sprawie żadnych nadzwyczajnych przeszkód uniemożliwiających działanie Skarżącego. Postanowienie jest prawomocne od 2 czerwca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
Sąd stwierdza, że temu wymogowi zadośćuczyniono (k. 11).
Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd - w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a., na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ustawodawca w art. 87 § 5 p.p.s.a. przewidział wszak, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.
W rozpoznawanej sprawie Sąd odrzucił wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia w tej sprawie skargi. Postanowienie w tym przedmiocie doręczono pełnomocnikowi organu 9 grudnia 2019 r. (z.p.o. k. 43), a Skarżącemu 16 marca 2020 r. (z.p.o. k. 50), zatem w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, który to - od 20 marca 2020 r., został zamieniony na stan epidemii.
Wyjaśnienia wymaga, że z uwagi na obowiązujący w Polsce od 20 marca 2020 r. stan epidemii (wcześniej od 14 marca 2020 r. stan zagrożenia - § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii – Dz.U. 2020 r., poz. 491) oraz na art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2020 r., poz. 568), przy czym przepis art. 15zzs tej ustawy został uchylony przez art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 r., poz. 875), a zgodnie z art. 68 pkt 6 owej ustawy zmieniającej terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Zatem, skoro postanowienie odrzucające wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do skargi wraz z uzasadnieniem zostało mu doręczone 16 marca 2020 r. (z.p.o. k. 50), to w myśl ww. przepisów termin na zaskarżenie tego rozstrzygnięcia nie rozpoczął biegu od 17 marca 2020 r., ale od 24 maja 2020 r. i zgodnie z pouczeniem upłynął 1 czerwca 2020 r. (31 maja 2020 r. była to niedziela).
W konsekwencji skutecznych doręczeń, zarówno pełnomocnikowi organu – 9 grudnia 2019 r., jaki i Skarżącemu – 16 marca 2020 r., odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi i uprawomocnienia się tego rozstrzygnięcia, skarga podlega odrzuceniu, jako złożona z uchybieniem terminu.
Z tych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.