Uzasadnienie
Prezes Narodowego Banku Polskiego (zwany dalej organem/Prezesem NBP) postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] o odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania opinii.
Ustalono, że Spółka I. S.A. z siedzibą w S. (zwana dalej Spółką/Skarżącą), wystąpiła do Komisji Nadzoru Finansowego (zwanej dalej KNF) z wnioskiem o wydanie zezwolenia za świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej. KNF zwróciła się do Prezesa NBP o wydanie opinii w sprawie wniosku spółki, obejmującego świadczenie usługi acquiringu.
Prezes NBP postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r, działając na podstawie art. 60 ust. 3 ustawy o usługach płatniczych w zw. z art. 106 § 1 k.p.a. wyraził negatywną opinię w przedmiocie wniosku spółki o wydanie zezwolenia na świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej. Ostatecznie po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Prezes NBP utrzymał w mocy negatywną opinie przedstawioną w postanowieniu z dnia [...] lutego 2016 r. Postanowienie to stało się ostateczne.
Decyzją z dnia [...] września 2016 r. KNF odmówiła wydania zezwolenia na świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej przez Spółkę.
Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy będącej przedmiotem negatywnej decyzji KNF z dnia [...] września 2016 r. i złożyła uzupełnioną dokumentację wymaganą dla uzyskania pozwolenia na świadczenie usług w charakterze krajowej instytucji płatniczej.
KNF, w ramach toczącego się postępowania z wniosku spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją KNF z dnia [...] września 2016 r, przekazała do zaopiniowania przez Prezesa NBP uzupełnioną wersję dokumentacji złożonej przez spółkę I. S.A. w toku postępowania przed KNF wszczętego wnioskiem o ponowne rozpatrzenia sprawy.
Prezes NBP stwierdził, że wydał w trybie art. 106 § 1 k.p.a., w ramach postępowania toczącego się prze KNF opinię, która stała się ostateczna. Jego zdaniem na obecnym etapie sprawy, nie ma podstaw do ponownego zajmowania się sprawą. Stwierdził, że Organ z powodu zaistnienia przesłanki uprzedniego rozstrzygnięcia tej samej sprawy stosownie do art. 61 a § 1 k.p.a. wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, zarzucając naruszenie art. 61 a § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka uprzedniego rozstrzygnięcia tej samej sprawy w sposób ostateczny, co spowodowało odmowę wszczęcia postępowania, a w konsekwencji naruszenie art. art. 106 § 1 i 3 k.p.a. oraz 60 ust. 3 i 61 a ust. 2 ustawy z dnia z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (zwana dalej uup), poprzez niewspółdziałanie Prezesa NBP z KNF i niewydanie przez Prezesa NBP opinii obejmującej ocenę wniosku w zakresie zgodności z prawem oraz zapewnienia bezpieczeństwa i sprawności świadczenia usługi płatniczej, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 uup, w terminie miesiąca od dnia przekazania mu wniosku przez KNF.
Zdaniem Skarżącej, z uwagi na fakt, że Spółka złożyła uzupełnioną dokumentację wymaganą dla uzyskania pozwolenia na świadczenie usług w charakterze krajowej instytucji płatniczej, nie można twierdzić, że doszło już do rozstrzygnięcia przez Prezesa NBP tej samej sprawy poprzez wydanie negatywnej opinii z dnia [...] lutego 2016 r. Jej zdaniem, opinia z dnia [...] lutego 2016 r. dotyczyła pierwszego postępowania zainicjowanego przed KNF i została wydana na podstawie stanu faktycznego i dokumentów przedłożonych przed wydaniem negatywnej decyzji z dnia [...] września 2016 r.
W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest postanowienie organu z dnia [...] marca 2018 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania opinii.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi {Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej ppsa), Sąd dopatrzył się w działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. W ocenie Sądu motywy podjętego rozstrzygnięcia nie są zasadne.
Zgodnie z art. 106 § 1 k.p.a. jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zajęcie stanowiska przez organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (art. 106 § 5 k.p.a.). Postanowienie wydane na podstawie art. 106 § 5 k.p.a. jest niezbędne do wydania kończącej sprawę decyzji, stanowi w istocie część składową tej decyzji, w pewnym stopniu kształtuje treść zawartego w niej rozstrzygnięcia. Z istoty postępowania prowadzonego na podstawie art. 106 k.p.a. wynika, że organ współdziałający ma za zadanie wyłącznie zajęcie stanowiska w zakresie wyznaczonym przepisami prawa materialnego.
Prezes NBP twierdzi, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka uprzedniego rozstrzygnięcia tej samej sprawy w sposób ostateczny, co jego zdaniem powoduje odmowę wszczęcia postępowania.
Należy zauważyć, że Spółka złożyła uzupełnioną dokumentację wymaganą dla uzyskania pozwolenia na świadczenie usług w charakterze krajowej instytucji płatniczej i w związku z tym nie można twierdzić, że doszło już do rozstrzygnięcia przez Prezesa NBP tej samej sprawy poprzez wydanie negatywnej opinii dnia [...] lutego 2016 r. W ocenie Sądu prawidłowe jest twierdzenie strony skarżącej, że opinia Organu dotyczyła pierwszego postępowania zainicjowanego przed KNF i została wydana na podstawie stanu faktycznego i dokumentów przedłożonych przed wydaniem negatywnej decyzji z dnia [...] września 2016 r.
W chwili obecnej, jak zauważył Prezes NBP w postanowieniu z dnia [...] marca 2018 r., przedmiotem postępowania jest uzupełniona dokumentacja złożona przez Skarżącą w toku postępowania przed KNF wszczętego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a Prezes NBP otrzymał tę uzupełnioną wersję dokumentacji do zaopiniowania.
W ocenie Sądu z faktu, iż jest to uzupełniona wersja dokumentacji wynika, iż nie jest to ta sama sprawa i Prezes NBP powinien wydać nową opinię. Opinia z dnia [...] lutego 2016 r. nie jest już aktualna i nie może stanowić podstawy wydania przez KNF decyzji w przedmiocie zezwolenia na świadczenie przez I. S.A. usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej.
W tym stanie rzeczy zasadny jest zarzut naruszenie art. art. 106 § 1 i 3 k.p.a. oraz 60 ust. 3 i 61a ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, poprzez niewspółdziałanie Prezesa NBP z KNF i niewydanie przez Prezesa NBP opinii obejmującej ocenę wniosku w zakresie zgodności z prawem oraz zapewnienia bezpieczeństwa i sprawności świadczenia usługi płatniczej, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 uup, w terminie miesiąca od dnia przekazania mu wniosku przez KNF, co faktycznie uniemożliwia zakończenie postępowania przez KNF.
Zdaniem Sądu należy uznać, iż organ nie zbadał wyczerpująco istotnych okoliczności faktycznych związanych z niniejszą sprawą.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, jednak nie dokonał jego wszechstronnej oceny.
Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu nie spełnia przesłanek wymaganych przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a..
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.