Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 4 marca 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 952/04

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia Sędziowie: Sędzia WSA
Łukasz Poprawski protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 4 marca 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi A. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymiany dyplomu kapitana żeglugi wielkiej

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] stycznia 2004 roku;
  2. 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty zastępstwa procesowego

Uzasadnienie

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz w związku z § 76 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81, poz. 734) po rozpatrzeniu odwołania Pana A. B. od decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. odmawiającej wydania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na dyplom kapitana żeglugi wielkiej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swojej decyzji Minister Infrastruktury wskazał, iż w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym, nie znaleziono okoliczności do uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Stosownie do § 76 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy, wymianie podlegają wyłącznie dyplomy oficerów uzyskane na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz. U. Nr 49, poz. 227 oraz z 1998 r. Nr 9, poz. 34 i Nr 45, poz. 285). Pan A. B. posiada dyplom kapitana żeglugi wielkiej przyznany na podstawie rozporządzenia Ministra-Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. (Dz. U. Nr 52, poz. 232).

W świetle obowiązujących przepisów dyplom ten nie podlega wymianie, zatem odwołujący nie spełnia przesłanek określonych w § 76 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81, poz. 734).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury Pan A. B. wnosił o jej uchylenie podnosząc, iż spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy uprawniające do wymiany posiadanego dyplomu kapitana żeglugi wielkiej bowiem przez cały czas jest czynnym zawodowo kapitanem statku. Posiada aktualnie 12 miesięcy praktyki morskiej jako kapitan statku w ciągu ostatnich 5 lat. Wskazał, iż jego uprawnienia honorują zarządzający portami w zachodniej Europie.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Poinformował, iż w Ministerstwie Infrastruktury prowadzone są prace nad nowym rozporządzeniem w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji marynarzy. Projekt przewiduje wymianę świadectw i dyplomów wydanych na podstawie wcześniejszych przepisów niż rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz. U. Nr 49, poz. 227 oraz z 1998 r. Nr 9, poz. 34 i Nr 45, poz. 285).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych powodów niż wskazał skarżący.

Skarżący wystąpił w dniu [...] grudnia 2003 r. z wnioskiem o wymianę posiadanego dyplomu kapitana żeglugi wielkiej wydanego w dniu [...] stycznia 1986 r. Dyplom ten był wydany po wymianie dyplomu przyznanego z datą [...] marca 1974 r., Dyplom określa kwalifikacje zawodowe niezbędne dla bezpieczeństwa żeglugi do zajmowania stanowisk oficerskich. Posiadacz dyplomu podlegał obowiązkowi potwierdzania posiadanych kwalifikacji co 5 lat (§ 83 ust. 1 rozporządzenia Ministra- Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich (Dz. U. Nr 52, poz. 232 ze zm.)), który to akt prawny obowiązywał w dacie wydania dyplomu -[...] stycznia 1986 r.).

Dyplom ten podlegał wymianie zgodnie z kolejnym rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz. U. Nr 49, poz. 227 ze zm.) W myśl § 47 tego rozporządzenia, dyplomy i świadectwa wydane na podstawie dotychczasowych przepisów w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich oraz wynikające z nich uprawnienia zawodowe zachowują swoją ważność do czasu wymiany na odpowiednie dyplomy i świadectwa określone w rozporządzeniu. Rozporządzenie w § 48 ustalało również ostateczny termin wymiany dyplomów i świadectw na dzień 31 grudnia 2001 r.

Obowiązujące w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o wymianę dyplomu kapitana żeglugi wielkiej rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81, poz. 734) w § 76 ust. 1 dawało podstawy do wymiany dyplomów oficerów uzyskanych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich oraz - w ograniczonym zakresie - na podstawie § 79 § 1 do wymiany dyplomów i świadectw wydanych na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 24 sierpnia 2000 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych, pełnienia wacht oraz składu załóg statków morskich o polskiej przynależności (Dz. U. Nr 105, poz. 1117).

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy nie przewidywało wymiany dyplomu posiadanego przez skarżącego. W myśl § 83 ust. 2 tego rozporządzenia postępowanie o wydanie dyplomu lub świadectwa nieobjętego przepisami rozporządzenia umarza się.

Złożony wniosek przez skarżącego powinien być zatem podstawą dla organu I instancji do umorzenia postępowania a nie wydania decyzji o odmowie wydania dyplomu. Organ odwoławczy rozpoznając złożone odwołanie nie naprawił błędu organu I instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję dopuszczając się tym samym naruszenia art. 138 § 1 pkt 2) k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. a i c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2 wyżej powołanej ustawy, z tym iż zasądzone koszty zastępstwa procesowego zostały przyznane pełnomocnikowi z urzędu ustanowionemu w ramach prawa pomocy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.