Uzasadnienie
W dniu 18 lutego 2010 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Narodowego funduszu Zdrowia pismo S. S. zatytułowane "Skarga na działanie Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych Inspektorat [...] i NFZ W.". Organ w odpowiedzi na skargę potraktował ww. pismo jako skargę na postanowienie Prezesa Narodowego
Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] października 2009 r. nr [...].
Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2010 r. wezwano S. S. (dalej jako skarżący) do wyjaśnienia, czy jego pismo stanowi skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania czy też jest to innego rodzaju pismo.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie wyjaśnił, że skarży decyzję nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004 r., I SA 2813/03).
Reasumując, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest więc możliwe – w przypadku decyzji na które służy stronie odwołanie (tak jak w niniejszej sprawie) – po skutecznym wyczerpaniu środków odwoławczych skutkującym rozpoznaniem merytorycznym sprawy przez organ odwoławczy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi, jest zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego zawartymi w piśmie procesowym nadanym w dniu 10 marca 2010 r. decyzja nr [...], która została wydana przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Od powyższej decyzji, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Strona skarżąca skorzystała z prawa wniesienia odwołania, jednakże uczyniła to z uchybieniem 7 - dniowego terminu. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania – nie doszło więc do rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia. W dniu 11 stycznia 2010 roku skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę na decyzję nr [...], a więc na decyzję organu pierwszej instancji.
Z treści pisma procesowego nadanego w dniu 10 marca 2010 r., stanowiącego odpowiedź na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 roku wynika, że intencją skarżącego było zaskarżenie decyzji organu I instancji.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, że skarga na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.