Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2014 r. W. K. (nazywamy dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] nakładającą karę pieniężną w wysokości 170 000 (słownie: sto siedemdziesiąt tysięcy) złotych wobec naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1382).
W skardze skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 957/15, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia 24 listopada 2014 r. skarżący złożył sprzeciw od postanowienia z dnia 4 listopada 2014 r.
Sąd postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 957/14, po rozpatrzeniu zarzutów sprzeciwu, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GZ 138/15 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2014 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 22 maja 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Komisji Nadzoru finansowego z dnia [...] grudnia 2013 r. w kwocie 2000 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie przesłano skarżącemu przy piśmie sadowym z dnia 27 maja 2015 r. i doręczono w dniu 11 czerwca 2015 r.
Pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. skarżący zwrócił się o rozłożenie na raty kwoty 2000 złotych, do uiszczenia której został zobowiązany zarządzeniem z dnia 22 maja 2015 r. z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną.
W odpowiedzi na pismo z dnia 11 czerwca 2015 r. skarżący został poinformowany, że na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie ma możliwości rozłożenia na raty (bądź umorzenia) wpisu sądowego od skargi, gdyż instytucja, o której mowa w art. 219 z 1 p.p.s.a. zawiera podstawę do udzielenia ulg w postaci umorzenia, odroczenia płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych (tj. opłat – wpisu oraz opłaty kancelaryjnej, a także zwrotu wydatków, art. 211 w zw. z art. 212 z 1, art. 213 p.p.s.a.) oraz grzywien (art. 112 i art. 239 z 1 p.p.s.a), które zostały orzeczone w postępowaniu sądowym. Nie ma natomiast zastosowania do tych opłat, w stosunku do których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa i których nieuiszczenie powoduje odrzucenie skargi czy innego środka prawnego albo pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Z informacji udzielonych przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że do dnia 26 czerwca 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty podanej kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Art. 230 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w niniejszej sprawie jest to skarga na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, będzie podlegała odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie, zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2000 złotych zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 czerwca 2015 r. Skarżący był zobowiązany wykonać je w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego bieg upływał z końcem dnia 18 czerwca 2015 r.
Z informacji udzielonych przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że do dnia 26 czerwca 2015 r. żądana kwota nie została uiszczona.
Mając na uwadze podane powyżej okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.