Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 28 maja 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 969/19

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Danuta Szydłowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 28 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi "B." sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za używanie tych odbiorników postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

"B." sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za używanie tych odbiorników. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek strona wskazała, że jest właścicielem H. w B. i od ponad dwóch lat boryka się niezwykle ciężką sytuacją finansową, spowodowaną znacznym spadkiem gości hotelowych. Hotel [...] jest hotelem typowo biznesowym (klient hotelowy od poniedziałku do piątku), w którym większość klientów to pracownicy z branży motoryzacyjnej. Duże koncerny motoryzacyjne, które mają podpisaną ze stroną umowę o współpracę znacznie ograniczyły swoje wydatki i o ok. 40% spadła w porównaniu do lat poprzednich sprzedaż pokoi hotelowych. Ponadto są takie miesiące w roku, w których obłożenie hotelu drastycznie spada głównie za sprawą biznesowego profilu hotelu, tj. miesiące od listopada do marca oraz lipiec i sierpień. W miesiącach letnich większość klientów przebywa na urlopach i tym samym jest znacząco mniejsza ilość gości hotelowych.

Ponadto w okresach zimowych ze względu na przestarzałą instalację CO oraz 70-letnie kotły grzewcze, skarżąca ponosi ogromne koszty związane z ogrzewaniem obiektu. Hotel P.posiada tylko 41 pokoi więc nie ma możliwości manewrowania cenami jak to się dzieje w przypadku większych obiektów, a dodatkowo znacznym kosztem stałym jest koszt utrzymania pracowników, bez których hotel nie jest w stanie funkcjonować. Dodatkowe obciążenie to duża rata kredytowa wynikająca z kredytu zaciągniętego we frankach szwajcarskich w 2007 roku, a gdy skarżąca zaciągała kredyt nic nie wskazywało na tak drastyczny wzrost kursu waluty w niedalekiej przyszłości. Każdy dodatkowy koszt dla skarżącej jest ogromnym obciążeniem powodującym brak płynności finansowej. Tym samym, konieczność uregulowania opłaty może negatywnie wpłynąć na płynność finansową skarżącej. Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów potwierdzających obecną sytuację finansową Spółki.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r. sygn. I OZ 62/05, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (podobnie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, oraz z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04).

Okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie nie może być jedynie powołanie się na trudną sytuację. W interesie skarżącej leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające powołanie się na przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, lecz Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I GSK 1030/12).

Skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałaby jej obecna sytuacja finansowa, co uniemożliwia dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 6 września 2019 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.