Uzasadnienie
Pismem z [...] listopada 2014 r. W. L. podał, że [...] lutego 2014 r. A. L. złożyła do Prezesa NFZ wniosek o przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju. Do dnia złożenia przedmiotowego pisma strony nie otrzymały informacji o sposobie załatwienia sprawy. W związku z tym skarżący wystąpili o udzielenie pisemnej informacji o sposobie załatwienia wniosku nr [...] zmarłej żony W. L. o przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju.
W piśmie z [...] grudnia 2014 r. organ wyjaśnił, że z uwagi na powzięcie informacji o zgonie A. L. (żonie skarżącego) decyzja Prezesa NFZ z [...] września 2014 r., z uwagi na brak możliwości jej doręczenia stronie postępowania, została pozostawiona w aktach sprawy, ze skutkiem doręczenia.
W piśmie z [...] grudnia 2014 r. strona wskazała następców prawnych zmarłej [...] lipca 2014 r. A. L. w osobie: W. L. i J. L. Powołując się na art. 30 § 4 K.p.a. skarżący wniósł o doręczenie decyzji Prezesa NFZ z [...] września 2014 r.
Do pisma skarżący załączył Akt poświadczenia dziedziczenia przez: W. L. i J. L. Decyzja Prezesa NFZ z [...] września 2014 r. została doręczona skarżącym [...] lutego 2015 r. w odpowiedzi na pismo z [...] listopada 2014 r.
Pismem z 27 lutego 2015 r. (nadanym w urzędzie pocztowym 27 lutego 2015 r. – data stempla pocztowego) W. L. i J. L. (skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (nazywanego dalej: "Prezesem NFZ") z [...] września 2014 r. Nr [...], w której zawarli wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu skarżący wyjaśnili, że niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi było konsekwencją niedostarczenia decyzji w związku ze stwierdzeniem przez Prezesa NFZ braku możliwości prowadzenia postępowania z udziałem spadkobierców A. L. i złożeniem decyzji do akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W myśl art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Skarżący, z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., złożyli 27 lutego 2015 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, jako przyczynę, która spowodowała uchybienie terminu, powołali postępowanie organu, który (zgodnie z wyjaśnienia zawartymi w piśmie z [...] grudnia 2014 r.) pozostawił decyzję w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z uwagi na brak możliwości jej doręczenia stronie postępowania, która zmarła.
Decyzja została doręczona skarżącym (spadkobiercom) w wyniku podjętych przez nich działań.
Zdaniem Sądu, okoliczności wskazane przez skarżących we wniosku, uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.