Uzasadnienie
M. M. (dalej: skarżący, strona), pismem z 28 lutego 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 11 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 8 kwietnia 2024 r., pismem z 15 kwietnia 2024 r. (k. 19), wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez: wskazanie numeru PESEL strony skarżącej oraz nadesłanie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Na wykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi wyznaczono skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia braków formalnych skargi została doręczona skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2024 r. (z.p.o. k. 21).
Do dnia wydania orzeczenia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Do skargi należy także dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej oraz nadesłanie odpisu skargi doręczono skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2024 r. (z.p.o. k. 21). Zważywszy powyższe, ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi był 2 maja 2024 r.
Nieuzupełnienie przez stronę w terminie braku formalnego skargi obligowało Sąd do jej odrzucenia.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.