Uzasadnienie
W dniu [...] września 2008 r. A. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o udzieleniu licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i odmowy udzielenia licencji.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez A. Z. dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną oraz dwójką dorosłych dzieci. Skarżący posiada [...], naczepę [...] o wartości 15.000 zł, samochód osobowy [...] o wartości 25.000 zł (zakupiony na kredyt o wartości 23.000 zł – załączono kopię umowy kredytu dewizowego).
Według oświadczenia skarżącego jego żona pozostawała bez pracy, zajmując się domem. Obecnie żona zarejestrowała własną działalność gospodarczą i jest w trakcie organizacji przedsiębiorstwa, które w chwili obecnej nie przynosi dochodów.
Córka skarżącego jest słuchaczem liceum dla dorosłych, opłacając czesne w wysokości 750 zł za semestr (załączono zaświadczenie szkoły oraz kopię umowy o naukę potwierdzającą wysokość czesnego). Syn skarżącego jest uczniem technikum ekonomicznego (załączono zaświadczenie szkoły).
Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wysokości 2300 zł brutto miesięcznie [...].
Ponadto skarżący jest leasingobiorcą ciągnika siodłowego [...] z 2004 r. i naczepy [...] z 2004 r. Miesięczna zapłata rat leasingowych z ww. tytułu wynosi 9.500 zł (załączono kopie umowy leasingu oraz kopie terminarzy opłat leasingowych potwierdzające ww. dane).
Ponadto nadesłane przez skarżącego wyciągi z posiadanego rachunku bankowego potwierdzają fakt obciążenia rachunku debetem na kwotę 40.000 zł. Skarżący nadesłał także wezwania do zapłaty zaległych należności za zużytą energię elektryczną, wezwanie do zapłaty zaległej raty z tytułu kredytu na zakup samochodu [...] oraz szereg faktur VAT wskazujących na zakup części do samochodów, którymi dysponuje skarżący, opłatę rachunków za telefon oraz wodę i ścieki.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W sytuacji, w której skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i dwójką dzieci, jedynym źródłem utrzymania rodziny jest powadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przynosząca dochód w wysokości 2.300 zł brutto miesięcznie, spoczywa na nim obowiązek spłaty rat kredytów oraz opłat leasigowych w łącznej kwocie około 11.000 zł miesięcznie i spłaty debetu w kwocie 40.000 zł, a dodatkowo ciąży na nim konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania (w tym wydatków związanych z wykształceniem dzieci), nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego i jego rodziny.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.