Uzasadnienie
Z. W. (dalej jako skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] marca 2011 r. nr w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na członka zarządu za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podniósł, iż w okresie roku przed złożeniem skargi pozostawał bez pracy, będąc na utrzymaniu małżonki, nadto nie posiada lokat pieniężnych, nieobciążonych nieruchomości ani wartościowych rzeczy ruchomych.
Do wniosku załączono zeznanie podatkowe skarżącego za rok 2010, odpis z księgi wieczystej o wpisaniu hipoteki kaucyjnej lokalu mieszkalnego oraz umowę o pracę zawartą przez skarżącego i harmonogram spłat zaciągniętego kredytu hipotecznego.
W toku postępowania sądowego, powyższy wniosek uzupełniono o wyciągi z rachunków bankowych skarżącego i jego małżonki, umowę o pracę na czas nieokreślony zawartą przez skarżącego, zeznanie podatkowe małżonki skarżącego za rok 2010.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy - art. 61 § 3 p.p.s.a.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że
Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.
Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przesłanką wstrzymania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak, więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004 r. sygn. akt GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61).
Ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że wniosek ten nie może być uwzględniony, gdyż powołane i uprawdopodobnione okoliczności faktyczne nie wskazują na wystąpienie przesłanek świadczących o tym, że w wyniku egzekucji kwoty 80.000 zł wraz z odsetkami powstałaby dla skarżącego znaczna szkoda lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze nadesłane dokumenty, Sąd doszedł do przekonania, że wyegzekwowanie powyższej kwoty nie wpłynie na pogorszenie egzystencji skarżącego i jego rodziny w ten sposób, iż znajdzie się on w sytuacji braku środków pieniężnych na bieżące utrzymanie, bowiem podkreślić należy, że świadczenia z tytułu wynagrodzenia za pracę są objęte ograniczeniami wynikającymi ze stosownych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, bowiem prowadząc egzekucję organy administracji mają obowiązek przestrzegania wielu zasad jak: zasada gospodarczego prowadzenia egzekucji, zasada poszanowania minimum egzystencji, zasada stosowania racjonalnych środków i in. Nadto, z załączonych dokumentów skarżącego wynika, iż wraz z małżonką osiągnęli w miesiącu maju 2011 r. dochód oscylujący w granicy 11.000 tysięcy złotych.
Sąd wskazuje, że egzekwowanie nałożonej kary pieniężnej powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który ponoszony przez skarżącego nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż zarówno skarżący jak i jego małżonka posiadają stałe źródła dochodu – wynagrodzenie za pracę, a jak to już wyżej zostało nadmienione, egzekucja z tych świadczeń jest szczegółowo regulowana przepisami prawa.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.