Uzasadnienie
Skarżąca – R. G., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą Sąd wyrokiem z 8 grudnia 2016 r. oddalił. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie stawiła się na rozprawie w Sądzie. Zawiadomienie o niej zostało uznane za doręczone skarżącej w trybie zastępczym. Ze zwróconej korespondencji wynika, że była ona dwukrotnie awizowana tj. 14 listopada 2016 r. oraz 22 listopada 2016 r., a jej zwrot nastąpił 30 listopada 2016 r., z adnotacją "Nie podjęto w terminie."
Dnia 7 lutego 2017 r. skarżąca stawiła się na Biurze Podawczym Sądu i złożyła wniosek o wydanie jej odpisu sentencji ww. wyroku z 8 grudnia 2016 r. ze stwierdzeniem jego prawomocności. Wyrok ów, ze stwierdzeniem prawomocności, skarżąca odebrała osobiście w siedzibie Sądu dnia 16 lutego 2017 r. (z.p.o. k. 43 akt).
Dnia 17 lutego 2017 r. skarżąca stawiła się w Czytelni Akt Sądu i złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, załączając do niego wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Dowodząc zasadności swojego żądania wskazała, że termin nie został przez nią dochowany, gdyż chorowała – tj. miała zapalenie płuc trwające 3 tygodnie, co uniemożliwiło jej wychodzenie z domu. Dodatkowo wyjaśniła, że jest na rencie rodzinnej KRUS i na zwolnieniu nie była.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.
W niniejszej sprawie wyrok został ogłoszony 8 grudnia 2016 r., zatem siedmiodniowy termin na zgłoszenie wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upłynął 15 grudnia 2016 r.
Skarżąca wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku złożyła 17 lutego 2017 r., wraz z jednoczesnym żądaniem przywrócenia terminu do jego wniesienia.
W myśl art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, zgodnie z art. 87 p.p.s.a., wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, że przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji wyjątkowej, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Badanie braku winy zostało pozostawione uznaniu sądu, przy czym jako kryterium oceny winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.
Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, albowiem przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne. Do Sądu rozpoznającego wniosek o przywrócenie terminu należy ustalenie – na podstawie całokształtu okoliczności występujących w danej sprawie – czy zachodzi w realiach tej sprawy wypadek, który można uznać za wyjątkowy.
Zanim Sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej musi na wstępie ustalić czy do uchybienia terminu doszło oraz czy wniosek o jego przywrócenie został zgłoszony w prawidłowym trybie i terminie, a także czy uchybienie to rodzi dla skarżącej ujemne skutki. W przeciwnym razie, w oparciu o art. 88 p.p.s.a., Sąd ma obowiązek wniosek odrzucić jako spóźniony lub niedopuszczalny.
Bezspornie w niniejszej sprawie terminowi, o przywrócenie którego skarżąca wnosi uchybiono (upłynął on 15 grudnia 2016 r.), a uchybienie to powoduje dla skarżącej negatywny skutek, sprowadzający się w ostateczności do niemożności zaskarżenia zapadłego w niniejszej sprawie wyroku oddalającego skargę.
Badając tryb i terminowość zgłoszenia wniosku Sąd zauważa, że został on złożony do właściwego Sądu, a wraz z nim dopełniono czynności, o przywrócenie terminu której jest wnoszone. W ocenie Sądu wniosek ów został jednakże złożony z uchybieniem terminu przewidzianego na tą czynność.
Skarżąca w uzasadnieniu żądania przywrócenia terminu nie podała wprawdzie w jakim czasookresie była przez 3 tygodnie chora na zapalenie płuc, które uniemożliwiło jej wychodzenie z domu. Sąd przyjął zatem (czyniąc to jak najbardziej na korzyść skarżącej), że jej choroba zaczęła się w ostatnim dniu terminu na zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tj. 15 grudnia 2016 r. Wobec tego 3 tygodnie upłynęły 5 stycznia 2017 r. – w tym dniu ustała przyczyna, która legła u podstaw uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Zatem od 6 stycznia 2017 r. rozpoczął bieg ustawowy, siedmiodniowy termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. na skuteczne żądanie przywrócenia terminu, który upłynął 13 stycznia 2017 r. Skarżąca wniosek o przywrócenie terminu złożyła zaś dopiero 17 lutego 2017 r., zatem bezsprzecznie uchybiła terminowi dla skutecznego wniesienia o przywrócenie terminu. Wypada podnieść także, że skarżąca już 7 lutego 2017 r. mogła wnieść o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż w tym dniu stawiła się w Sądzie, żądając wydania wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności.
Z powyższych względów, na mocy art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekła jak w sentencji.