Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] dotyczącej udzielenia zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 2 kwietnia 2019 r. termin posiedzenia niejawnego został wyznaczony w niniejszej sprawie na dzień 21 maja 2019 r.
W dniu 14 maja 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej, w którym oświadczył, że cofa złożoną w niniejszej sprawie skargę.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W myśl art. 60 ww. ustawy, skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.