Uzasadnienie
W dniu 14 listopada 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga T. S.A., reprezentowanej przez radcę prawnego J. R., na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji w sprawie określenia warunków współpracy oraz zasad rozliczeń w zakresie świadczenia usług.
Pismo procesowe zawierające wyżej wymienioną skargę wniesione zostało przez radcę prawnego za pośrednictwem organu. Na przedmiotowe pismo pełnomocnik nakleił znaki opłaty sądowej, opiewające łącznie na kwotę 100 złotych.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r. wynika, iż na dzień 19 stycznia 2009 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty kwoty 100 złotych tytułem wpisu od skargi na bezczynność organu wniesionej w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwana p.p.s.a.), stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na bezczynność, pobiera się wpis stały.
Zgodnie z art. 219 § 1 i § 2 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie gotówką do kasy sądu administracyjnego, do którego wnoszone jest pismo lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Treść przepisu nie dopuszcza natomiast możliwości skutecznego uiszczania wpisu znakami opłaty sądowej. (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004 r., FZ 28/04, postanowienia NSA z dnia 21 października 2004 r., OSK 415/04 (niepubl.), z dnia 14 października 2004 r., FSK 439/04 (niepubl.). Innymi słowy, określenie w przepisie dopuszczalnych sposobów uiszczenia opłaty sądowej oznacza, że opłaty tej nie można uiścić znakami opłaty sądowej. W takim przypadku znaki opłaty sądowej podlegają zwrotowi, zaś pismo podlegające opłacie podlega odrzuceniu.
Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, iż radca prawny posłużył się znakami opłaty sądowej, naklejając je na pierwszej stronie wniesionej do Sądu skargi.
W tej sytuacji radca prawny reprezentujący skarżącą nie uiścił wymaganego wpisu w sposób określony w przepisie art. 219 § 2 p.p.s.a.
Tym samym zastosowanie znajduje przepis art. 221 p.p.s.a. zgodnie, z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca – jak w przypadku skargi - bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu podlegała opłacie stałej (wpisowi stałemu) w kwocie 100,- złotych (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 221 w zw. z art. 219 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.