Uzasadnienie
Skarżąca T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. wniosła za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. polegającą na nierozpoznaniu odwołania wniesionego w dniu 25 października 2011 r. od decyzji Prezydenta m. W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. W styczniu skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wobec rozpoznania odwołania i wydania w dniu [...] kwietnia 2013 r. decyzji nr [...] utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2011 r.
Pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej, działając w jej imieniu, cofnął skargę na bezczynność na podstawie art. 60 p.p.s.a. i na mocy art. 262 § 1 ust. 1 k.p.a. wniósł a contrario o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu przyznał, że organ odwoławczy wydał decyzję jednakże uczynił to dopiero po wniesieniu skargi do Sądu, wobec czego wniosek o przyznanie kosztów jest uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Przepis art. 60 p.p.s.a. uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne.
Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Wobec skutecznego cofnięcia skargi brak było podstaw do uwzględnienia żądania o zasądzeniu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W zakresie wpisu Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.