Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 stycznia 2014 r. skarżąca E. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie rozpoznania skargi na czynności notariusza i działania Rady Izby Notarialnej w K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazał, iż skarga na czynności notariusza i działania Rady Izby Notarialnej w K. jest skargą wniesioną w trybie art. 227 k.p.a. Ponadto zdaniem organu skarga do Sądu jest bezprzedmiotowa, bowiem pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. organ udzielił skarżącej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
W myśl zaś art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270) - dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 1. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 5. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 6. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4a.
Należy zatem zauważyć, iż w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego w pkt 1-4a ww. ustawy aktu lub czynności organu administracji, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność organu administracji publicznej wyznaczają bowiem akty lub czynności z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skarga na bezczynność jest więc dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień na które służy zażalenie, postanowień kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
W niniejszej sprawie skarga złożona przez skarżącą do Ministra Sprawiedliwości na czynności notariusza i działania Rady Izby Notarialnej w K., została wniesiona w trybie postępowania skargowego, uregulowanego przepisami działu VIII k.p.a. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy. Wniesienie w tym trybie skargi uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, będącym czynnością materialno-techniczną. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje zatem prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej go odpowiedzi. Zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż działanie administracji publicznej w trybie skargowym, opartym o przepisy działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Skoro zatem organ nie miał podstaw do wydania decyzji, postanowienia ani żadnego innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegających kontroli sądu administracyjnego, to okoliczność ta przesądza również o niedopuszczalności skargi na bezczynność organu w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.