Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił M. T. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia, został doręczony skarżącej w dniu 3 lutego 2017 r.
W dniu 11 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2).
W niniejszej sprawie odpis postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 25 stycznia 2017 r., którym odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy, wraz ze stosownym pouczeniem, doręczono skarżącej w dniu 3 lutego 2017 r. Termin przewidziany na wniesienie sprzeciwu upływał zatem w dniu 10 lutego 2017 r. Tymczasem skarżąca nadała sprzeciw listem poleconym w dniu 11 lutego 2017 r, a więc po upływie terminu na jego wniesienie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.