Uzasadnienie
M. P. (dalej "Skarżący"), w dniu 26 stycznia 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej "Krajowa Rada") w zakresie rozpatrzenia jego odwołania od uchwały Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2019 r. (dalej "Rada [...] Izby"), którą odmówiono mu tymczasowego wpisu na listę członków [...] Izby.
Jak wynika z akt sprawy Skarżący w maju 2019 r. zwrócił się do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o tymczasowe wpisanie go na listę tej Izby, a to w związku z zamiarem świadczenia przez niego usługi transgranicznej.
Rada [...] Izby uchwałą z [...] lipca 2019 r. nie uwzględniła wniosku Skarżącego i odmówiła mu tymczasowego wpisu na listę członków [...] Izby w zawodzie regulowanym projektanta - w specjalności inżynieryjnej drogowej w nieograniczonym zakresie.
Skarżący za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 9 września 2019 r. złożył odwołanie od tej uchwały.
Krajowa Rada uchwałą z [...] stycznia 2020 r. utrzymała w mocy uchwałę Rady [...] Izby z [...] lipca 2019 r.
W dniu 24 stycznia 2020 r. Skarżący złożył ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Krajową Radę.
W dniu 27 stycznia 2020 r. Skarżący złożył do Sądu skargę na bezczynność Krajowej Rady w zakresie rozpatrzenia odwołania od uchwały Rady [...] Okręgowej z dnia [...] lipca 2019 r. oraz wniósł o zobowiązanie Krajowej Rady do rozpatrzenia odwołania, stwierdzenia czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ukaranie organu grzywną oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Krajowa Rada w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi. Podniosła, że odwołanie Skarżącego zostało rozpatrzone bowiem Krajowa Rada wydała uchwałę nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. w której utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę. W związku z tym organ nie pozostaje w bezczynności i skarga podlega oddaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Krajowa Rada, już na dzień złożenia przez Skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa (24 stycznia 2020 r.) oraz na dzień wniesienia rozpoznawanej skargi (26 stycznia 2020 r.), nie pozostawała w zarzucanej jej bezczynności w rozpatrzeniu odwołania Skarżącego od uchwały [...] Izby. Jak wynika z akt sprawy Krajowa Rada uchwałą z [...] stycznia 2020 r. rozpoznała odwołanie Skarżącego.
Bezczynność jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia, bądź innego aktu administracyjnego (uchwały) lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 t.j.), dalej "p.p.s.a.".
Stosownie do art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2018.2096 t.j.), dalej "k.p.a." od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym przepis art. 129 § 1 k.p.a. przewiduje, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję.
Stosownie do art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym § 3 tego przepisu przewiduje, że w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
W rozpoznawanej sprawie odwołanie Skarżącego od uchwały Rady [...] Izby wpłynęło 9 września 2019 r. Wobec tego rozpoczął bieg, przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a., termin na rozpoznanie tego odwołania. Uchwała, której wydania domaga się obecnie Skarżący, została podjęta [...] stycznia 2020 r.
Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Z kolei zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności.
Wskazane w art. 149 § 1 p.p.s.a. pojęcie "bezczynności" rozumieć należy jako niewydanie przez uprawniony do tego organ w terminie decyzji/postanowienia/uchwały, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W orzecznictwie podkreśla się, że organ nie pozostaje w bezczynności w sytuacji, gdy wydał żądany akt przed datą wniesienia skargi do sądu (por. uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, wyrok WSA w Warszawie z 22 marca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wa 41/16, wyrok WSA w Krakowie z 20 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Kr 114/16, dostępne w CBOSA www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podobne stanowisko sformułowano w piśmiennictwie (zob. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3 wyd., Warszawa 2015, s. 615). Autorzy stwierdzili: "Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść aż do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. W obecnym stanie prawnym, sąd oddala prawidłowo wniesioną skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania wyłącznie, gdy stwierdzi, że organ nie pozostawał w bezczynności lub przewlekłości w momencie wniesienia skargi do sądu".
Powyższy pogląd zbieżny jest również z uzasadnieniem nadania nowego brzmienia art. 149 § 1 p.p.s.a. nowelą z 9 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015, poz. 658). W uzasadnieniu do prezydenckiego projektu nowelizacji p.p.s.a. (druk sejmowy nr 1633A/II kadencja) stwierdzono: "W związku z powyższym proponuje się przyznanie sądom kompetencji do stwierdzania, że wystąpiła bezczynność lub przewlekłość, jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby zobowiązywania do wydania aktu lub dokonania czynności. Taka regulacja stworzy realny system ochrony obywateli przed przewlekłym prowadzeniem postępowania w powiązaniu z powołaną ustawą o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych. Sąd będzie mógł oddalić skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania jedynie w przypadku stwierdzenia, że na dzień wniesienia skargi organ nie pozostaje w bezczynności lub przewlekłości".
Sąd orzekając w tej sprawie podziela przedstawione powyżej poglądy wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, poparte dodatkowo stanowiskiem doktryny, jak i wolą samego ustawodawcy wyrażoną w uzasadnieniu projektu zmian ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że w dacie wniesienia przedmiotowej skargi Krajowa Rada nie pozostawała w zarzucanej jej przez Skarżącego bezczynności. Z akt sprawy wynika bowiem, że Krajowa Rada wydała uchwałę przed dniem wniesienia ponaglenia, jak też przed złożeniem skargi na bezczynność.
Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.