Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2008 roku W. W., zwany dalej skarżącym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2007 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż w dniu [...] stycznia 2008 roku złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionej decyzji.
Organ nie rozpoznał wniosku i nie poinformował skarżącego o przyczynach zwłoki, czym naruszył zasady postępowania administracyjnego. Nie poskutkowała również skarga do Prezesa SKO, wobec czego zmuszony był skierować sprawę do Sądu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż w dniu [...] grudnia 2008 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego. Organ wskazał, iż przewiduje zakończenie sprawy w styczniu 2009 roku o czym niezwłocznie poinformuje Sąd oddzielnym pismem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. A zatem z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).
Skarga na bezczynność organu może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do powyższych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organów (art. 35 k.p.a.). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Taki sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.).
Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Uregulowanie zawarte w tym przepisie daje sądowi administracyjnemu podstawę do uwzględnienia skargi na bezczynność tylko w przypadku istnienia jej w dacie orzekania, bowiem przepis ten uprawnia do wydania orzeczenia o zobowiązaniu organu administracji do wydania określonego aktu albo dokonania czynności wówczas, gdy organ administracji pozostaje w zwłoce w ich wydaniu w dacie wyrokowania.
W rozpoznawanej sprawie W. W. w dniu [...] stycznia 2008 roku złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2007 r. odmawiającej mu wydania wtórnika prawa jazdy.
Organ przesyłając odpowiedź na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego poinformował, iż w dniu [...] grudnia 2008 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności i powinno się ono zakończyć w styczniu 2009 r. o czym organ miał niezwłocznie poinformować. Do dnia wydania niniejszego wyroku rozstrzygnięcie nie zapadło.
W ocenie Sądu analizowana pod kątem zgodności z prawem skarga W. W. zasługuje na uwzględnienie albowiem organ – wbrew ustawowemu obowiązku ustosunkowania się do wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W.- nie wydał żadnego rozstrzygnięcia. Zatem organ nie dochował terminów określonych w art. 35 k.p.a.
Reasumując powyższe, wobec nie załatwienia przez organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. skargę należało uznać za zasadną. W tej sytuacji organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji i wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Z powyższych względów na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.