Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skargi A. P. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie potwierdzenia ważności zezwolenia na wykonywanie działalności agenta ubezpieczeniowego.
Postanowienie zostało stronie skarżącej doręczone wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym jej prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej do NSA w dniu 4 marca 2014 r. (vide: z.p.o. – k. 38 akt sądowych).
Pismem z dnia 8 marca 2014 r. skarżący osobiście wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli jest ono niedopuszczalne.
Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2014 r. o odrzuceniu skargi został przesłany skarżącemu przy piśmie sądowym z dnia 27 lutego 2014 r. wraz z pouczeniem zawartym w pkt 1 wspomnianego pisma sądowego, informującym, że na powyższe postanowienie przysługuje skarga kasacyjna do NSA, w terminie 30 dni. Zaś w punkcie 2 pouczenia zwarto informację, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wskazano również, że skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony zostanie odrzucana na posiedzeniu niejawnym.
Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne, bowiem nie jest ono środkiem odwoławczym przysługującym od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Niewątpliwie zaś, wydane w dniu 27 lutego 2014 r. postanowienie odrzucające skargę kończy postępowanie w niniejszej sprawie.
Sąd nie był też władny uznać wniesionego przez stronę skarżącą niewłaściwego środka odwoławczego w postaci zażalenia za ewentualną skargę kasacyjną, bowiem przy sporządzaniu go nie został spełniony tzw. "przymus adwokacki" określony w art. 175 § 1, a więc zostało sporządzone i wniesione przez skarżącego osobiście (do której nie stosuje się wyłączenia określonego w art. 175 §2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie zamiast skargi kasacyjnej wniesione zostało zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego (k. 34 akt sądowych). Tym samym został naruszony art. 173 p.p.s.a., z którego wynika, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Przykładem postanowienia kończącego postępowanie jest postanowienie odrzucające skargę, o którym mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a (na podstawie którego zostało wydane zaskarżone postanowienie).
Skoro, od takiego postanowienia, bez względu na przyczynę odrzucenia skargi, służy skarga kasacyjna, to zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi jest niedopuszczalne.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisów art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a - orzekł, jak w sentencji postanowienia.