Uzasadnienie
I. S.A. z siedzibą w W. (dalej też jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Skarżąca wskazała, że w dniu 25 marca 2009 r. wniosła do organu o wydanie decyzji zmieniającej umowę o połączeniu sieci. Wniosek ten został przez organ rozstrzygnięty decyzją nr [...]. Decyzja ta została prawomocnie uchylona. Organ do dnia złożenia skargi na bezczynność nie podjął czynności zmierzających do rozstrzygnięcia wniosku z dnia 25 marca 2009 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując na jej bezzasadność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle regulacji art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy). Z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej w skrócie jako "k.p.a.") wynika zaś, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się:
- 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Jednakże w ocenie Sądu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy koniecznym jest zastosowanie przepisu intertemporalnego zawartego w art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Ustawą tą zmieniono m.in. ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z ww. przepisem ustawy zmieniającej do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art.
1. Zdaniem Sądu przedmiotowa sprawa została wszczęta z dniem wydania przez Sąd Najwyższy prawomocnego wyroku z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SK 57/12. Wyrok ten prawomocnie uchylał decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr [...]. Zdaniem Sądu, ponieważ przedmiotowa sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie ww. nowelizacji to ma do niej zastosowanie art. 37 w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji, co oznacza, że w sprawie bezczynności przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia (patrz postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 3344/17). W świetle obowiązujących w dacie wydania decyzji i wyroku Sądu Najwyższego przepisów, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, natomiast zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami tej ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie zmiany umowy o połączeniu sieci, zatem przed złożeniem przedmiotowej skargi do Sądu należało wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wystąpiła do organu z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.