Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 lutego 2010 r. L. B. złożył bezpośrednio do WSA w Gliwicach skargę wskazując jako jej przedmiot brak odpowiedzi G. D. (pracownika UKE) na jego pismo dotyczące żądania udostępnienia danych osobowych abonent. W uzasadnieniu podał, iż w dniu 22 stycznia 2010 r. złożył w tej sprawie pismo w Urzędzie Komunikacji Elektronicznej i w związku z nieotrzymaniem odpowiedzi wnosi o nakazanie wskazanemu pracownikowi tego organu udzielenia odpowiedzi na w/w pismo.
Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia 21 stycznia 2010 r. skarżący wniósł skargę do Prezesa UKE w zw. z odmową udzielenia przez pracownika [...] S.A. ujawnienia i adresu abonenta podanego numeru telefonu.
W odpowiedzi na skargę Prezes UKE pismem z dnia 18 lutego 2010 r. poinformował skarżącego o przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym oraz o braku możliwości – wobec braku właściwości Prezesa UKE – jej załatwienia.
Pismem z dnia 19 lutego 2010 r. skarżący złożył skargę bezpośrednio do WSA w Gliwicach – dotyczącą braku udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 21 stycznia 2010 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2010 r. w/w skarga została przekazana Prezesowi UKE celem nadania skardze dalszego biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, pz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) przekazał skargę wraz z plikiem dokumentów do Prezesa UKE w Warszawie. Organ działając na podstawie wyżej powołanego przepisu przekazał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie i w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność bądź o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zdaniem organu zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi określone w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Sądy administracyjne działają wyłącznie w granicach określonych w art. 3, 4, 5 p.p.s.a. właściwości rzeczowej, co oznacza, iż kognicja tych sądów obejmuje tylko orzekanie w sprawach, które w/w przepisami zostały objęte.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne miedzy organami tych jednostek, a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.). Natomiast nie sa właściwe w sprawach określonych w art. 5 p.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest w istocie żądanie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego w sprawie żądania ujawnienia wskazanych w piśmie danych. W świetle powołanych przepisów sprawa tą skargą objęta nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Nie jest bowiem skarga na bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ani tez nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 i 5-7 p.p.s.a.
Zainteresowana strona może wnieść do właściwego organu skargę w zw. z nienależytym, w jej ocenie, wykonywaniem zadań przez organ albo przez jego pracowników. Jednakże rozpoznawanie skargi następuje na zasadach określonych w Dziale VIII k.p.a., tj. w trybie odmiennym niż tryb, w którym wydawane są decyzje, postanowienia oraz inne akty z zakresu administracji publicznej podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania tego rodzaju skarg i sposób ich załatwienia nie podlega jego kontroli na podstawie art. 3 p.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych (por. postanowienie WSA w Warszawie z 21 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SAB/Wa 145/09, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 12 listopada 2009 r. sygn. akt II Sa/GL 944/09, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 772/29).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę jako niedopuszczalną jeśli sąd administracyjny nie jest do rozpoznawania sprawy objętej skargą rzeczowo właściwy.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w postanowieniu.