Uzasadnienie
W. R. (dalej jako skarżący) wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na w sprawie ze skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie dopuszczenia do egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu wynika, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem skarżącego jest emerytura w wysokości 2 703 zł., pomniejszona o potrącenia sięgające kwoty 1436 złotych. Tym samym otrzymywana przez skarżącego z tytułu emerytury kwota wynosi 792 zł. miesięcznie. Skarżący powołał się na konieczność opłacenia rachunków zwianych z utrzymaniem domu, a także zakupu środków żywnościowych i higienicznych. Skarżący oświadczył, iż nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Skarżący oświadczył nadto, że nie posiada rachunku bankowego a emerytura przekazywana jest mu za pośrednictwem operatora pocztowego. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego dotyczące kwestii prowadzenia działalności gospodarczej, skarżący wyjaśnił, że z dniem [...] maja 2012 roku wyrejestrował ze stosownej ewidencji prowadzoną przez siebie działalność.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie uznać należy, iż dochód skarżącego z emerytury oscylujący wokół kwoty 792 zł., przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania wydatków, w tym wydatków na dom, nie pozwala mu na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie prowadzi już także działalności gospodarczej, z której mógłby uzyskiwać dodatkowy dochód.
Tym samym uznać należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.