Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 15 lipca 2015 r., sygn. akt VI SAB/Wa 23/15

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. skarżący – W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Urzędu Patentowego RP w przedmiocie niewydania uzasadnienia decyzji z dnia [...] września 2014 r. sygn. akt [...].

Skarżący w skardze zarzucił organowi naruszenie:

1. 1. art. 255¹ ust. 2 ustawy prawo własności przemysłowej poprzez jego niezastosowanie i niewydanie uzasadnienia ww. decyzji w terminie 30 dni;
2. 2. art. 36 kpa polegające na niezawiadomieniu strony o przyczynach zwłoki i wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy;
3. 3. art. 37 § 2 kpa poprzez uznanie, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest nieuzasadnione i brak ustalenia przyczyn i osób winnych bezczynności.

Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o:

1. 1. uwzględnienie skargi na bezczynność organu i stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
2. 2. zobowiązanie Urzędu Patentowego RP do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie;
3. 3. wymierzenie organowi grzywny na zasadzie art. 149 § 2 ppsa;
4. 4. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wyjaśnił, iż przedmiot skargi tj. czynność niedoręczenia decyzji wydanej w sprawie oznaczonej sygnaturą akt [...] wraz z uzasadnieniem został zrealizowany w dniu [...].02.2015 roku - w tym dniu pełnomocnik skarżącego odebrał przedmiotową decyzję wraz z uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W ocenie Sądu, nie wydanie w terminie 30 dniowym określonym w art. 255⁸ ustawy prawo własności przemysłowej uzasadnienia decyzji nie jest żadną ze spraw wymienionych w punktach 1-4a art. 3 § 2 ppsa. Doręczenie uzasadnienia nie przyznaje, stwierdza lub uznaje uprawnień lub obowiązków, nie mieści się zatem w katalogu czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Stosownie więc do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa nie podlega kontroli również zaniechanie doręczenia uzasadnienia decyzji. Zgodnie bowiem z tym przepisem kontroli sądu administracyjnego podlegają sprawy ze skarg na bezczynność organów tylko w przypadkach określonych w pkt 1 -4a.

Skoro zatem, w niniejszym postępowaniu skarga na bezczynność nie dotyczyła żadnego z przypadków wskazanych w pkt 1 - 4a wskazanego wyżej przepisu, podlegała ona odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.