Uzasadnienie
W dniu 1 kwietnia 2004 r. skarżąca M. L. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie (kierując ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie i ostatecznie przekazaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako sądu właściwego rzeczowo i miejscowo) skargę na bezczynność Narodowego Funduszu Zdrowia -[...] Oddziału Wojewódzkiego w R., w której zarzuciła w/w organowi brak działania i niepodejmowanie stosownych decyzji w zakresie sfinansowania leczenia skarżącej preparatem Glivec.
W odpowiedzi na skargę Narodowy Fundusz Zdrowia reprezentowany przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z siedzibą w R. wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu NFZ podniósł, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia skargi, której wniesienie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. NFZ powołał się na przepis art. 148 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz.U. z 2003 r. Nr 45, poz. 391 ze zm.), według którego od decyzji Prezesa Funduszu w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Z tej przyczyny - jak podniósł NFZ, należy jednoznacznie stwierdzić, że sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego nie należą do sądowoadministracyjnych.
Jednocześnie Narodowy Fundusz Zdrowia poinformował, iż po złożeniu przez skarżącą M. L. niezbędnych dokumentów w [...] Oddziale Wojewódzkim NFZ w R., podjęta została decyzja o sfinansowaniu leczenia pacjentki preparatem Glivec do kwoty 27.843,- złotych. Ponadto NFZ podniósł, iż przedmiotowy preparat leczniczy nie znajduje się na liście leków refundowanych w ramach ubezpieczenia zdrowotnego wymienionych w powołanych przez organ aktach normatywnych.
W piśmie z dnia 21 lipca 2004 r. strona skarżąca - ustosunkowując się do zapytania Sądu, podtrzymała swoją skargę na Narodowy Fundusz Zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w Art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Wyraźnie określone w Konstytucji granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustaw reformujących sądownictwo administracyjne, a więc ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, dalej także p.s.a.), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1-5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z wniosku złożonego przez skarżącą wynika, iż skarży się ona na bezczynność Narodowego Funduszu Zdrowia.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zdaniem Sądu należy przychylić się do stanowiska wyrażonego przez Narodowy Fundusz Zdrowia w odpowiedzi na skargę i uznać,iż przedmiotowa sprawa nie mieści się w kategorii spraw, o których mowa w cyt. przepisie p.s.a.
Należy zwrócić uwagę, iż zarówno przepisy powołanej przez NFZ ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, jak również postanowienia p.s.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji Prezesa NFZ w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego (np. w przedmiocie sfinansowania kosztów leczenia).
Przepisy powołanej ustawy z 2003 r. wyraźnie wskazują na sąd powszechny, jako sąd właściwy w sprawach odwołań od decyzji Prezesa NFZ w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego (vide: art. 148 ust. 3 cyt. ustawy).
Omawiane decyzje Prezesa NFZ nie mieszczą się również w żadnej z kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w przepisie art. 3 § 2 p.s.a. Tym samym brak jest możliwości prawnej zaskarżenia na drodze sądowoadministracyjnej bezczynności organu, w przypadku, gdy jest on zobowiązany wydać stosowną decyzję w sprawie indywidualnej.
Z tej przyczyny należy uznać, iż przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną podlegają kognicji sądu administracyjnego, a więc skarga na bezczynność wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez skarżącą M. L. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.