Uzasadnienie
W. M. (zwana dalej skarżącym) złożyła za pośrednictwem Krajowej Rady Spółdzielczej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Krajowej Rady Spółdzielczej w sprawie bezczynności zarządu miejskiej spółdzielni mieszkaniowej w przedmiocie niezawarcia w ustawowym terminie umowy notarialnej mającej przenieść ze spółdzielni na stronę skarżącą prawo własności lokalu.
W skardze tej skarżący wskazał, że Krajowa Rada Spółdzielcza w Warszawie nie załatwiła jego skargi z dnia 12 listopada 2007 r. złożonej na Zarząd Miejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej we W. Na potwierdzenie swojego stanowiska przedłożył kserokopię skargi z dnia 12 listopada 2007 r., skierowanej do Krajowej Rady Spółdzielczej w W. Z informacji przedłożonych przez skarżącego jak i odpowiedzi na skargę przedłożonej przez Krajową Radę Spółdzielczą wynika, że Zarząd Miejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej nie załatwił wniosku skarżącego z dnia 1 sierpnia 2007 r. dotyczący zawarcia umowy notarialnej w przedmiocie przeniesienia przez tą spółdzielnię na skarżącego praw własności lokalu.
Krajowa Rada Spółdzielcza w odpowiedzi na skargę wniosła o odrzucenie skargi, wskazując iż nie jest ona organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, z ze zm.). Jest osobą prawną i stosownie do art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zmianami) działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie. Po drugie, Krajowa Rada Spółdzielcza wskazała na brzmienie art. 8 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 2007 r. zmieniającej ustawę o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 125, poz. 873) określający na tryb przymuszający do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa odrębnej własności. Przepis ten wskazuje na możliwość zastosowania kar przewidzianych prawem o wykroczeniach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi jest bezczynność Krajowej Rady Spółdzielczej w sprawie bezczynności zarządu miejskiej spółdzielni mieszkaniowej w przedmiocie niezawarcia w ustawowym terminie umowy notarialnej mającej przenieść ze spółdzielni na stronę skarżącą prawo własności lokalu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze(Dz. U. z 2003 r., Nr 188, poz. 1848 ze zmianami), spółdzielnia jest dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby osób, o zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym, które w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą. Spółdzielnia może prowadzić działalność społeczną i oświatowo-kulturalną na rzecz swoich członków i ich środowiska.
Krajowa Rada Spółdzielcza jest naczelnym organem samorządu spółdzielczego (art. 259 § 1 Prawa spółdzielczego). Zakres jej zadań określa art. 259 Prawa spółdzielczego. Krajowa Rada Spółdzielcza posiada osobowość prawną i działa na podstawie statutu (art. 259 a § 1 i § 2 Prawa spółdzielczego). Nie jest więc - jak słusznie podkreślono w odpowiedzi na skargę - organem administracji publicznej.
W świetle stanowiska zarówno doktryny, jak i orzecznictwa, stosunek nawiązany - wskutek przyjęcia do spółdzielni - między członkiem i spółdzielnią, niezależnie od jej charakteru, a więc również i spółdzielnią mieszkaniową, jest stosunkiem cywilnoprawnym, a spory wynikające z tego stosunku są sporami cywilnymi (sprawami cywilnymi) w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (patrz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 1995r., III CZP 167/94, OSNC 1995/4/63).
Zatem skarga skarżącego zarzucająca bezczynność Krajowej Rady Spółdzielczej, wynikający ze sporu pomiędzy skarżącym - jako członkiem spółdzielni, a Krajową Radą Spółdzielczą - jako naczelnym organem samorządu spółdzielczego, jest również sporem cywilnym.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga, wniesiona na bezczynność Krajowej Rady Spółdzielczej w sprawie bezczynności zarządu miejskiej spółdzielni mieszkaniowej w przedmiocie niezawarcia w ustawowym terminie umowy notarialnej mającej przenieść ze spółdzielni na stronę skarżącą prawo własności lokalu, jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego, mając zaś na uwadze art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd orzekł jak w postanowieniu.