Uzasadnienie
Skarżąca – I. M. w dniu [...] czerwca 2012 r. zwróciła się do Prezydenta Miasta [...] o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie zezwolenia T. J. na sprzedaż napojów do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.
Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. organ wezwał skarżącą o wskazanie podstawy żądania wznowienia wymienionego postępowania.
W dniu [...] lipca 2012 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z nierozpoznaniem jej wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, a także niepodejmowaniem czynności, które miałyby na celu wydanie w określonym terminie rozstrzygnięcia w sprawie.
W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. Prezydent Miasta [...] poinformował skarżącą, że w postępowaniu o udzielenie zezwolenia T. J. na sprzedaż napojów alkoholowych nie była ona stroną, przez co jej wniosek o wznowienie tego postępowania uznać należy za niezasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) dalej jako "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przy czym w przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie w stosunku do Prezydenta Miasta [...] organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...].
Skoro zatem Prezydent Miasta [...] posiada w stosunku do siebie organ wyższego stopnia, to przed wniesieniem skargi do Sądu, należało wnieść do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta [...].
Przy czym nie stanowi o wyczerpaniu środków zaskarżenia złożone przez skarżącą do Prezydenta Miasta [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W tej sytuacji przyjąć należy, że złożona do Sądu skarga na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania jest niedopuszczalna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, LEX nr 1166155).
Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.