Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – J. K. wniósł o zobowiązanie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. do zobowiązania tego organu do rozpoznania odwołania skarżącego od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich.
Skarżący wniósł także o stwierdzenie, że Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. dopuściło się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym skarżący wniósł także o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. grzywny za dopuszczenie się bezczynności oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Z akt sprawy wynika, że uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w B. z dnia [...] lutego 2016 r. orzeczono o skreśleniu J. K. z listy aplikantów adwokackich – w związku z niezdaniem kolokwium poprawkowego.
Powyższa uchwała została doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2016 r., który odwołaniem z dnia [...] maja 2016 r. zaskarżył ją do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. W związku z nierozpoznaniem odwołania pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. J. K. zwrócił się do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpoznaniu odwołania w ustawowym terminie.
W dniu [...] sierpnia 2016 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. wnosząc o zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania skarżącego od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich.
Skarżący wniósł także o stwierdzenie, że Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. dopuściło się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym skarżący wniósł także o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. grzywny za dopuszczenie się bezczynności oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] października 2016 r. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. po rozpoznaniu odwołania J. K., podjęło uchwałę, którą uchyliło zaskarżoną uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez ORA w B. W tej sytuacji Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. wniosło o oddalenie skargi na bezczynność.
Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. skarżący podtrzymał swoją skargę za wyjątkiem wniosku dotyczącego zobowiązanie organu przez Sąd do rozpoznania odwołania, ponieważ odwołanie zostało już rozpoznane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zważył, co następuje;
Skarga J. K. na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. dotycząca nierozpoznania odwołania od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w B. podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W niniejszej sprawie Sąd wziął jednak pod uwagę okoliczność, że przed rozpoznaniem sprawy przez WSA, Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. rozpoznało odwołanie J. K., podjęło uchwałę, którą uchyliło zaskarżoną uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez ORA w B. Z powyższego wynika, że na dzień rozpoznania sprawy przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności.
Zgodnie z treścią art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z przepisu tego wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu bądź dokonanie czynności przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność wyłącza możliwość jej uwzględnienia w zakresie zobowiązania organu do podjęcia określonego działania. W takiej sytuacji postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Rozpoznanie odwołania skarżącego wyłącza możliwość uwzględnienia przez Sąd skargi na bezczynność organu i wyznaczenie terminu do dokonania czynności.
Skoro odwołanie rozpoznano przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę, zaś postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności stało się bezprzedmiotowe, gdyż w jego toku wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestała istnieć sprawa sądowo-administracyjna dotycząca bezczynności organu.
Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało w niniejszej sprawie umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do rozpoznania odwołania - postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.
Sąd oceniając stopień naruszenia prawa w świetle art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Była ona spowodowana problemami wynikającymi z przepływu dokumentów pomiędzy organami działającymi w sprawie i nie miała charakteru działania rażąco naruszającego porządek prawny.
W tych okolicznościach niezasadne byłoby także nakładanie na organ grzywny.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.