Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 30 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SAB/Wa 4/17

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżąca E. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego postępowania w sprawie wpisania apteki ogólnodostępnej, zlokalizowanej w W. przy ul. [...] do Krajowego Rejestru Zezwoleń na prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zgód na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 ppsa stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa).

Z powyższego wynika zatem, że skarga na bezczynność, przewlekłość organu przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. W doktrynie i judykaturze utrwalony jest pogląd, iż akty lub czynności, o których mowa powyżej charakteryzują się następującymi cechami: 1) muszą mieć charakter władczy, 2) są podejmowane w sprawach o charakterze indywidualnym;

1. 3) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji publicznej została poddana kontroli sądowoadministracyjnej;
2. 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co oznacza, że muszą ustalać, stwierdzać lub potwierdzać uprawnienie lub obowiązek określone przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły oraz bezpośredni związek między działaniem organu a realizacją uprawnienia lub obowiązku (zob. T. Woś, [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 65; uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. I OPS 2/13, publik.: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przedmiotem skargi skarżącej jest przewlekle prowadzenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego postępowania w sprawie wpisania apteki ogólnodostępnej, zlokalizowanej w W. przy ul [...] do Krajowego Rejestru Zezwoleń na prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zgód na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych.

Jak już wspomniano wyżej zawarty w art. 3 § 2 ppsa katalog spraw należących do właściwości sądów administracyjnych jest zamknięty i nie wymienia on wprost ww. czynności materialnotechnicznej, jako czynności mogącej być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Czynność ta nie ma także charakteru władczego. Jest jedynie czynnością faktyczną, wykonywaną na skutek zastosowania przez organ obowiązujących przepisów prawa. Możliwość poddania ww. czynności materialno-technicznej, kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 ppsa.

Powyższe oznacza, że ewentualna przewlekłość postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w zaskarżonym zakresie nie jest objęta właściwością sądów administracyjnych, a skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, podlega odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.