Uzasadnienie
W skierowanym za pośrednictwem Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w [...] do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. zatytułowanym, "Skarga na bezczynność, świadome zaniechania i wnioski", T. K., zwany dalej skarżącym, zawarł zarzuty dotyczące wpisów do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) o numerach [...] i [...].
Odpowiadając na powyższe pismo Prezes Głównego Urzędu Statystycznego pismem dnia [...] marca 2003 r. udzielił obszernych wyjaśnień, podkreślając, iż zanegowane wpisy do rejestry REGON zostały wprowadzone zgodnie z obowiązującym w dniu ich dokonywania stanem prawnym.
T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, wnosząc w niej m.in. o zobowiązanie Głównego Urzędu Statystycznego do stwierdzenia nieważności wpisów do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej o numerach [...] i [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 8 czerwca 2010 r. sygn. akt III SAB/Wr 13/10 przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. -obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne;
postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4 i 4a.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (patrz: Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30).
Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy bezczynności Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w zakresie rozpoznania pisma skarżącego z dnia [...] lutego 2010 r.. W myśl Sądu powyższe pismo zawiera żądanie uchylenia zaświadczeń o numerach identyfikacyjnych REGON [...] i [...].
Na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439 z późn. zm.) służby statystyki publicznej prowadzą krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej noszący skrócona nazwę REGON (art. 41 ust. 1 ww. ustawy). Wpis do tego Rejestru dokonuje się na wniosek podmiotu gospodarczego, zobowiązanego do posiadania numeru identyfikacyjnego REGON. Według § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 199 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów, wniosków, ankiet i zaświadczeń, oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi krajowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej (Dz. U. Nr 69, poz. 763 ze zm.) udokumentowaniem tego wpisu do rejestru jest wydane przez urząd statystyczny zaświadczenie numerze identyfikacyjnym REGON.
Z przepisów tych wynika, że organ statystyki publicznej nie wydaje w sprawie wpisu do rejestry decyzji administracyjnej. W tych sprawach nie mają zatem zastosowania przepisy regulujące ogólne postępowanie administracyjne, lecz przepisy działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące zaświadczeń. Postępowanie to może skończyć się wydaniem zaświadczenia bądź odmową jego wydania albo odmową wydania zaświadczenia o żądanej treści (art. 219 k.p.a.). W obu tych przypadkach odmowy wydania zaświadczenia wymaga się zachowania formy postanowienia, na które zainteresowanemu przysługuje zażalenie. Nie przysługuje natomiast żaden środek zaskarżenia, pozwalający uzyskać zmianę treści wydanego zaświadczenia albo żądać jego uchylenia. Strona kwestionująca treść wydanego zaświadczenia, może zatem dochodzić swego roszczenia drogą pośrednią, np. wnioskować ponownie o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie – żalić się do organu wyższego stopnia, a poźniej skarżyć postanowienie tego organu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2003 r. sygn. akt II SA 1439/02)..
Reasumując stwierdzić należy, iż pismo skarżącego z [...] lutego 2010 r. zawierające żądanie uchylenia zaświadczeń o numerach identyfikacyjnych REGON [...] i [...] nie rodziło po stronie organu obowiązku wydania aktu, o którym mowa w 3 § 2 pkt 1-4 i 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym nie można uznać, iż organ pozostawał w bezczynności w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.