Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 listopada 2003 r. W. C. wystąpił do Ministra Środowiska ze skargą na działania Wojewody [...] dotyczące niewłaściwego wytyczenia granic obwodu łowieckiego. Minister podjął interwencję i pismem z dnia 16 grudnia 2003 r. zwrócił się do Wojewody [...] o podjęcie stosownych czynności mających na celu właściwe określenie granic i powierzchni obwodów łowieckich na ternie województwa [...]. O działaniu swym poinformował autora skargi W. C. pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. Działania te nie usatysfakcjonowały skarżącego, który po wymianie korespondencji 29 kwietnia 2004 r. wystąpił do Ministra Środowiska z kolejną skargą na niewłaściwe działania wojewody, prokuratury i urzędników. Na skargę tę Minister udzielił odpowiedzi i powołał się na wcześniej podjęte czynności Wojewody, Krajowego Zarządu Parków Narodowych, Polskiego Związku Łowieckiego i Prokuratury. Nieusatysfakcjonowany załatwieniem skargi W. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o zobowiązanie Ministra do udzielenia odpowiedzi na jego skargi zgodnie z prawem i z przedstawieniem własnego stanowiska Ministra nie zaś innych organów.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wnosił o jej odrzucenie. Podnosił, iż pismo skarżącego do Ministra potraktowane zostało jako skarga w trybie art. 230 KPA i załatwione zgodnie z przepisami KPA dotyczącymi skarg. Udzielenie odpowiedzi na skargę nie mieści się w granicach art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
/dalej zwane p.p.s.a., Dz.U. nr 153, z 2002r. poz. 1270/, który to przepis określa kognicję sądów administracyjnych. Sposób załatwienia skargi nie podlega więc kontroli sądowoadministracyjnej i dlatego skarga powinna zostać odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1/ decyzje administracyjne;
2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4/ inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5/ akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6/ inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7/ akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego;
8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pierwszych czterech grupach spraw a także 9/ w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sadową.
Jak widać z przytoczonego wykazu udzielenie odpowiedzi na skargę przez organ w trybie art. 227 i następnych KPA pozostaje poza zakresem przedmiotowym sądownictwa administracyjnego. Teza ta wynika z przepisów ustawy i jest utrwalona w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego
/por. np. post.NSA z dnia 23 lipca 2001r. II SAB 213/00 post. NSA z 18 lutego 1997 r. III SB1/97, post. NSA z 9 grudnia 1999 III SAB 7/99/. Zgodnie ze wskazanymi przepisami skarga do sądu administracyjnego nie służy na działania lub bezczynność organów administracji podejmowane w trybie skargowym.
W sprawie niniejszej odpowiedź Ministra na skargę obywatela nie podlega kontroli sądowej, sprawa nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego a wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 p.1 ulega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.