Uzasadnienie
C. sp. z o.o. z siedzibą w O. (nazywana też "skarżącą", "spółką"), złożyła w dniu 12 stycznia 2017 r. do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wniosek o wydanie koncesji na przeładunek paliw ciekłych, który następnie uzupełniła, na wezwanie organu, pismem z dnia 31 marca 2017 r.
Zawiadomieniem z dnia 18 kwietnia 2017 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki poinformował Spółkę o pozostawieniu bez rozpoznania złożonego wniosku. Zawiadomienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 8 maja 2017 r.
W dniu 7 czerwca 2017 r. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 11 września 2017 r., skarżąca pismem z dnia 2 października 2017 r. wskazała, że w postępowaniu przed Prezesem URE nie składała żadnych ponagleń w trybie art. 37 k.p.a. w związku z czym nie może zadośćuczynić żądaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "k.p.a.")
Jak stanowi art. 37 k.p.a. nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a., a także jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy, stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia a pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, a jeżeli nie ma takiego organu - do organu prowadzącego postępowanie.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie wniosła pisma, które traktować należałoby jako ponaglenie, co sama przyznała w piśmie skierowanym do Sądu z dnia 2 października 2017 r. Nie korzystając z uprawnień przysługujących jej na podstawie przepisów Kodeksu prawa administracyjnego, wniosła od razu skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Należało zatem uznać, że skarga na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przez skarżącego trybu wniesienia skargi i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. - Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.