Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 października 2011 r. (sygn. akt. VI SAB/Wa 44/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. P. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] m. W. w przedmiocie zawieszenia działalności gospodarczej.
Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie oraz terminie jego zaskarżenia zostało doręczony skarżącemu w dniu 3 listopada 2011 r. (k. 25). W dniu 4 listopada 2011 r. do tutejszego Sądu wpłynęło złożone drogą elektroniczna pismo skarżącego, którego treść nie wskazywała na rodzaj środka zaskarżenia i nie można było wywnioskować intencji skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2011 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o podpisanie pisma z dnia 4 listopada 2011 r. oraz do sprecyzowania wniosku, z którym skarżący zamierzał wystąpić ww. pismem. W odpowiedzi skarżący złożył osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 175 § 1 oraz 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, przy czym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto, w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, który jak wynika z akt sprawy nie posiada kwalifikacji koniecznych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., ICZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202).
Mając na uwadze powyższe, działając w oparciu o art. 178 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.