Uzasadnienie
Skarżący – J. W. oraz J. W., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sąd") skargę (uszczegółowioną w piśmie z 27 lipca 2020 r.- k.
41) na bezczynność Ministra Infrastruktury (dalej "Minister") w rozpoznaniu ich wniosków z 2 grudnia 2019 r., złożonych w związku z wszczętym wobec niech z urzędu postępowaniem w sprawie zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia.
Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego i skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", regulującym zakres właściwości sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do pkt 9 § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego. Jednakże przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. przewiduje, że skargę na bezczynność można złożyć po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
W oparciu o przesłane akta administracyjne Sąd ustalił, że Skarżący – przed złożeniem badanej obecnie skargi, nie wnieśli do Ministra, w trybie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., ponaglenia w rozpoznaniu ich wniosków z 2 grudnia 2019 r. W konsekwencji Sąd stwierdza, że Skarżący nie złożyli skutecznie skargi na bezczynność Ministra, bowiem nie poprzedzili jej przywołanym powyżej ponagleniem, do czego zobowiązywał ich przepis art. 53 § 2b p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił, jako niedopuszczalną.