Uzasadnienie
Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] decyzją z [...] czerwca 2017 r. odmówiła K. T. (dalej skarżący) nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych.
Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z [...] października 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, utrzymała w mocy ww. decyzję z [...] czerwca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) wyrokiem z 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 2512/17 uchylił zaskarżoną ww. decyzję z [...] października 2017 r., natomiast wyrokiem z 29 stycznia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II GSK 1767/18) oddalił skargę kasacyjną organu od wyroku WSA z 25 kwietnia 2018 r. Odpis prawomocnego wyroku z 25 kwietnia 2018 r. wraz z aktami sprawy wpłynął do organu 10 lipca 2020 r. – k. 72 akt administracyjnych.
Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, po ponownym rozpatrzeniu ww. odwołania skarżącego od decyzji z [...] czerwca 2017 r., decyzją z [...] sierpnia 2020 r. uchyliła decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] z [...] czerwca 2017 r. w sprawie odmowy nadania skarżącemu uprawnień budowalnych i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Skarżący pismem z [...] sierpnia 2020 r. wniósł do organu ponaglenie "z uwagi na przekroczenie terminu do załatwienia sprawy". Następnie pismem z [...] sierpnia 2020 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skargę na bezczynność Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa "w przedmiocie wykonania wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku NSA (...) z 29 stycznia 2020 r.", to jest w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej nadania uprawnień budowlanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. Natomiast pojęcie bezczynności zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy.
Skarżący w przedmiotowej sprawie [...] sierpnia 2020 r. wniósł skargę na bezczynność Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej nadania uprawnień budowlanych, czyli już po wydaniu przez ten organ decyzji odwoławczej z [...] sierpnia 2020 r. o uchyleniu ww. decyzji z [...] czerwca 2017 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wskazać w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny 22 czerwca 2020 r. podjął uchwałę II OPS 5/19 zgodnie, z którą wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skoro skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego już po wydaniu przez
Krajową Komisję Kwalifikacyjną Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzji z [...] sierpnia 2020 r. o uchyleniu decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej z [...] czerwca 2017 r. w sprawie odmowy nadania uprawnień budowalnych i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, to należało uznać, że skarga ta jest niedopuszczalna. Wydanie przez organ odwoławczy decyzji na skutek rozpatrzenia odwołania przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowi bowiem przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.