Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. [...] Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Urzędu Patentowego RP w rozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] maja 2009 r. o unieważnienie na obszarze Polski patentu europejskiego nr [...] na wynalazek pod tytułem "Okno i zestaw ramy izolacyjnej". Argumentując zasadność skargi, skarżąca spółka wskazała, że Urząd Patentowy nie podejmuje jakichkolwiek działań w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy o unieważnienie, a w konsekwencji na niedotrzymaniu 6 – miesięcznego terminu rozstrzygnięcia sprawy, do którego dotrzymania, jak podniósł skarżący, organ winien dążyć stosownie do regulacji art. 266 ust. 3 Prawa własności przemysłowej.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP poinformował Sąd, że przed wniesieniem skargi przez skarżącego – wyznaczył na dzień [...] lutego 2011 r. rozprawę w celu rozpatrzenia wniosku skarżącego o unieważnienie na obszarze Polski patentu europejskiego nr [...] na wynalazek pod tytułem "Okno i zestaw ramy izolacyjnej", co oznacza jego zdaniem bezprzedmiotowość skargi, gdyż organ w bezczynności nie pozostaje. Z uwagi na powyższe organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. organ poinformował Sąd, że wyznaczona na dzień [...] lutego 2011 r. rozprawa została odroczona, a Kolegium Orzekające zobowiązało uprawnionego, w terminie 2 miesięcy od daty ogłoszenia postanowienia, do uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie. Organ poinformował również, że pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. pełnomocnik wnioskodawcy złożył wniosek o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z rozprawy przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2011 r. Jak poinformował organ, posiedzenie niejawne w sprawie ww. wniosku zostało wyznaczone na dzień [...] czerwca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (por. wyrok NSA z 6.10.2000r. IV SA 105/00 nie publ.)
Ze wskazanego wyżej stanu faktycznego sprawy wynika, że zaskarżony brak działania ze strony organu w dacie orzekania nie ma miejsca. Jak wynika z akt sprawy w dniu 7 [...] lutego 2011 r. organ przeprowadził rozprawę w celu rozpatrzenia wniosku skarżącego o unieważnienie na obszarze Polski patentu europejskiego nr [...] na wynalazek pod tytułem "Okno i zestaw ramy izolacyjnej", która została odroczona do czasu uzupełnienia materiału dowodowego przez uprawnionego z patentu.
W ocenie Sądu - w okolicznościach niniejszej sprawy – przeprowadzenie w dniu [...] lutego 2011 r. rozprawy, która wprawdzie nie została zakończona wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty oznacza, że organ na dzień rozpoznania sprawy przed Sądem nie pozostaje już w bezczynności. Organ podjął bowiem już czynności mające na celu załatwienie sprawy, które jednak nie przyniosły zamierzonego skutku z uwagi na występujące braki w aktach sprawy.
Zgodnie z art. 161 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. (także: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2004 r., sygn. akt III SA 1600/02, LEX nr 146542).
W ocenie Sądu strona zasadnie wystąpiła o zasądzenie kosztów postępowania, bowiem pomimo wezwań do działania organ dopiero po wpłynięciu sprawy do sądu, przeprowadził rozprawę. W tym stanie rzeczy o kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.