Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2014r. skarżący – M. K. złożył pismo procesowe zatytułowane "zażalenie na postanowienie Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie o wydanie licencji maklera giełd towarowych i pozew o wydanie postanowienia w sprawie". Przedmiotowe pismo zostało uznane i zarejestrowane przez Sąd jako skarga na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie rozpoznania wniosku o wpis na listę maklerów giełd towarowych.
Skarżący w skardze opisał czynności podejmowane przez organ w zakresie procedowania nad jego wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udzielenie wpisu na listę maklerów giełdowych. Wskazał na okoliczność przeciągania w nieskończoność procedury wpisu na ww. listę
Zarówno w aktach sprawy, jak i załączonych aktach administracyjnych brak jest pisma skarżącej wzywającego organ do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a ustawy.
W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność organu.
Z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie właściwego aktu prawnego.
Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów decyzja nie została wydana. Pozostawienie podania strony bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. W takim przypadku osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje – na zasadach ogólnych – skarga do Sądu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008, str. 97-98).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zasadą jest, że przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność organu, strona zobowiązana jest wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2014r., poz. 183, dalej: "k.p.a."), tzn. wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a jeżeli nie ma takiego organu, jak to ma miejsce w sprawie niniejszej – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji, stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, przed wniesieniem skargi do sądu strona powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie.
Istotnie skarżący, w dniu [...] maja 2014 r. złożył do organu pismo, którego jednak nie można uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, bowiem wniosek zawarty w tym piśmie dotyczy wskazania/ wyjaśnienia przez organ, na jakiej podstawie organ wezwał skarżącego do przedstawienia dodatkowych informacji dotyczących wniosku o wpis na listę maklerów giełdowych.
Nadto wskazać należy, iż decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] Komisji Nadzoru Finansowego skarżący został wpisany na listę maklerów giełd towarowych.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.