Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. S. P. wniósł skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego w sprawie uwierzytelnienia odpisu (kserokopii) udzielonej przez organ odpowiedzi z dnia [...] lipca 2007 r. oraz [...] grudnia 2007 r., nr [...].
Wymienione wyżej pisma organu z dnia [...] lipca 2007 r. oraz [...] grudnia 2007 r. dotyczyły odmowy wniesienia przez Prokuratora Generalnego skargi do Sądu Najwyższego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia [...] października 2005 r., sygn. akt [...].
W skardze na bezczynność Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego S. P. wniósł, zgodnie z art. 73 § 2 k.p.a., o uwierzytelnienie odpisu (kserokopii) udzielonej odpowiedzi z dnia [...] lipca 2007 r. oraz [...] grudnia 2007 r. przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, a w przypadku odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów (kserokopii) żądanych dokumentów wniósł - na podstawie art. 74 § 2 k.p.a. - o wydanie stosownego postanowienia o odmowie wydania uwierzytelnionych odpisów pisanych powyżej pism.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", gdyż wniesiona sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy P.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś § 2 ustawy P.p.s.a stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Biorąc pod uwagę treść powyższego przepisu należy stwierdzić, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej jedynie w takich przypadkach, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Z powyższych uregulowań wynika, ze nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie skarżący zarzucił organowi bezczynność w sprawie uwierzytelnienia odpisu (kserokopii) udzielonej odpowiedzi z dnia [...] lipca 2007 r. oraz [...] grudnia 2007 r. Pisma te dotyczyły odmowy wniesienia przez Prokuratora Generalnego skargi do Sądu Najwyższego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona - stosownie do art. 424 - kodeksu postępowania cywilnego - przez Prokuratora Generalnego, jeżeli niezgodność orzeczenia z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego, albo przez Rzecznika Praw Obywatelskich, jeżeli niezgodność orzeczenia z prawem wynika z naruszenia konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Instytucja ta ma charakter autonomiczny, jest to nadzwyczajny środek zaskarżenia przysługujący w wyjątkowych wypadkach. Nadesłane do skarżącego pisma z dnia [...] lipca 2007 r. oraz [...] grudnia 2007 r. dotyczyły zajętego przez organ stanowiska. Czynności Prokuratora Generalnego podejmowane w ramach udzielania odpowiedzi na wniosek strony o wniesienie do Sadu Najwyższego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 ustawy P.p.s.a.
Z powyższego wynika zatem, że również skarga na bezczynność organu jest w takiej sytuacji niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.