Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej spółki A. Sp. z o.o. z siedzibą w M. – radca prawy, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej spółki o wydanie jej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. W uzasadnieniu skargi podniósł, że 8 kwietnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Zdrowia, wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 kwietnia 2008 r. (sygn. akt VIISA/Wa 252/08), którym Sąd I instancji uchylił decyzje Ministra Zdrowia: z [...] listopada 2007 r. i poprzedzającą ją z [...] sierpnia 2007 r. Wobec tego z dniem 8 kwietnia 2009 r. uprawomocnił się ww. wyrok sygn. akt VIISA/Wa 252/08. Jak wskazał pełnomocnik ww. wyrok Sądu I instancji wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności i aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Ministrowi Zdrowia 26 maja 2009 r. Zatem od 27 maja 2009 r. rozpoczął bieg termin, w którym Minister Zdrowia zobowiązany był rozpoznać rzeczony na wstępie wniosek i nie uczynił tego do dnia wniesienia skargi – tj. do 20 listopada 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z przedmiotowej skargi. Organ wskazał, iż [...] grudnia 2009 r. - po rozpoznaniu ww. wniosku skarżącej spółki, wydał stosowną decyzję, którą odmówił wydania wnioskowanego pozwolenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten wprowadza instytucję autokontroli - organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.
Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości wspomnianej w ww. przepisie stanowi sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt, co do którego, według skargi pozostawał w bezczynności (tak m.in. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487 i B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 353 oraz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 348, i W. Chróścielewski i J. P. Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 463).
Taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Minister Zdrowia podjął czynność, której domagała się skarżąca spółka w skardze, tj. rozpoznał ww. wniosek, poprzez wydanie [...] grudnia 2009 r. decyzji nr [...], którą odmówił wydania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego.
Wobec tego zdaniem Sądu ustała zarzucana przez skarżącą spółkę w niniejszej sprawie bezczynność Ministra Zdrowia, stanowiąca przedmiot rzeczonej na wstępie skargi, która wszczęła niniejsze postępowanie sądowe. Minister ostatecznie wydał stosowną decyzję administracyjną, której domagała się skarżąca. W konsekwencji nie wchodzi już w rachubę rozpoznanie ww. skargi przez Sąd i zastosowanie przezeń środka przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., tj. w razie uwzględnienia skargi na bezczynność Sąd zobowiązuje organ w szczególności do wydania aktu w określonym terminie. W następstwie ww. okoliczności - wydania przez Ministra Zdrowia [...] grudnia 2009 r. decyzji administracyjnej, postępowanie niniejsze stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.
Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Na koszty postępowania w niniejszej sprawie złożyły się: wpis sądowy od skargi w kwocie 100 złotych; wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej, ustalone zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej Rozporządzenie w kwocie 240 złotych oraz opłata za pełnomocnictwa 34 złotych – łącznie 374 złote.
W tym stanie rzeczy Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c Rozporządzenia.